2.2.11

यज्ञोपवीतं परमं पवित्रं प्रजापतेर् यत् सहजं पुरस्तात्

yajñopavītaṃ paramaṃ pavitraṃ prajāpater yat sahajaṃ purastāt

2.2.11.2

आयुष्यमग्र्यं प्रतिमुञ्च शुभ्रं यज्ञोपवीतं बलम् अस्तु तेजः

āyuṣyamagryaṃ pratimuñca śubhraṃ yajñopavītaṃ balam astu tejaḥ

2.2.11.3

यज्ञोपवीतम् असि यज्ञस्य त्वा यज्ञोपवीतेनोपनह्यामीत्यथाजिनं प्रयच्छति मित्रस्य चक्षुर् धरुणं बलीयस् तेजो यशस्वि स्थविरं समिद्धं अनाहनस्यं वसनं जरिष्णुः परीदं वाज्यजिनं दधे ऽहमिति दण्डं प्रयच्छति

yajñopavītam asi yajñasya tvā yajñopavītenopanahyāmītyathājinaṃ prayacchati mitrasya cakṣur dharuṇaṃ balīyas tejo yaśasvi sthaviraṃ samiddhaṃ anāhanasyaṃ vasanaṃ jariṣṇuḥ parīdaṃ vājyajinaṃ dadhe 'hamiti daṇḍaṃ prayacchati

2.2.11.3

तम् प्रतिगृह्णाति यः मे दण्डः परापतत् वैहायसः अधि भूम्याम् तम् अहम् पुनर् आददे आयुषे ब्रह्मणे ब्रह्मवर्चसाय इति

tam pratigṛhṇāti yaḥ me daṇḍaḥ parāpatat vaihāyasaḥ adhi bhūmyām tam aham punar ādade āyuṣe brahmaṇe brahmavarcasāya iti

2.2.11

दीक्षा वत् एके दीर्घ सत्रम् उपैति इति वचनात्

dīkṣā vat eke dīrgha satram upaiti iti vacanāt

2.2.12

अथ अस्य अद्भिः अञ्जलिना अञ्जलिम् पूरयति आपः हि स्थ इति तिसृभिः

atha asya adbhiḥ añjalinā añjalim pūrayati āpaḥ hi stha iti tisṛbhiḥ

2.2.13

अथ एनम् सूर्यम् उदीक्षयति तत् चक्षुः इति

atha enam sūryam udīkṣayati tat cakṣuḥ iti

2.2.14

अथ अस्य दक्षिण अंसम् अधि हृदयम् आलभते

atha asya dakṣiṇa aṃsam adhi hṛdayam ālabhate

2.2.16.2

मम व्रते ते हृदयं दधामि

mama vrate te hṛdayaṃ dadhāmi

2.2.16.3

मम चित्तम् अनु चित्तं ते अस्तु मम वाचम् एकमना जुषस्व बृहस्पतिष् ट्वा नियुनक्तु मह्यमिति

mama cittam anu cittaṃ te astu mama vācam ekamanā juṣasva bṛhaspatiṣ ṭvā niyunaktu mahyamiti

2.2.16.3

अथ अस्य दक्षिणम् हस्तम् गृहीत्वा आह कः नाम असि इति

atha asya dakṣiṇam hastam gṛhītvā āha kaḥ nāma asi iti

2.2.18

असौ अहम् भो इति प्रत्याह

asau aham bho iti pratyāha

2.2.19

अथ एनम् आह कस्य ब्रह्मचारी असि इति

atha enam āha kasya brahmacārī asi iti

2.2.20

भवतः इति उच्यमाने इन्द्रस्य ब्रह्मचारी असि अग्निः आचार्यः तव अहम् आचार्यः तव असौ इति

bhavataḥ iti ucyamāne indrasya brahmacārī asi agniḥ ācāryaḥ tava aham ācāryaḥ tava asau iti

2.2.21

अथ एनम् भूतेभ्यः परिददाति प्रजापतये त्वा परिददामि देवाय त्वा सवित्रे परिददामि अद्भ्यः त्वा ओषधीभ्यः परिददामि द्यावापृथिवीभ्याम् त्वा परिददामि विश्वेभ्यः त्वा देवेभ्यः परिददामि सर्वेभ्यः त्वा भूतेभ्यः परिददामि अरिष्ट्यै इति

atha enam bhūtebhyaḥ paridadāti prajāpataye tvā paridadāmi devāya tvā savitre paridadāmi adbhyaḥ tvā oṣadhībhyaḥ paridadāmi dyāvāpṛthivībhyām tvā paridadāmi viśvebhyaḥ tvā devebhyaḥ paridadāmi sarvebhyaḥ tvā bhūtebhyaḥ paridadāmi ariṣṭyai iti

2.3.1

प्रदक्षिणम् अग्निम् परीत्य उपविशति

pradakṣiṇam agnim parītya upaviśati

2.3.2

अन्वारब्धः आज्य आहुतीः हुत्वा प्राशन अन्ते अथ एनम् संशास्ति ब्रह्मचारी असि अपः अशान कर्म कुरु मा दिवा सुषुप्थाः वाचम् यच्छ समिधम् आधेहि अपः अशान इति

anvārabdhaḥ ājya āhutīḥ hutvā prāśana ante atha enam saṃśāsti brahmacārī asi apaḥ aśāna karma kuru mā divā suṣupthāḥ vācam yaccha samidham ādhehi apaḥ aśāna iti

2.3.3

अथ अस्मै सावित्रीम् अन्वाह उत्तरतस् अग्नेः प्रत्यक् मुखाय उपविष्टाय उपसन्नाय समीक्षमाणाय समीक्षिताय पच्छस् अर्धर्चशः सर्वाम् च तृतीयेन सह अनुवर्तयन् संवत्सरे षण्मास्ये चतुर्विंशति अहे द्वादश अहे षष् अहे त्रि अहे वा

atha asmai sāvitrīm anvāha uttaratas agneḥ pratyak mukhāya upaviṣṭāya upasannāya samīkṣamāṇāya samīkṣitāya pacchas ardharcaśaḥ sarvām ca tṛtīyena saha anuvartayan saṃvatsare ṣaṇmāsye caturviṃśati ahe dvādaśa ahe ṣaṣ ahe tri ahe vā

2.3.4

सद्यस् तु एव गायत्रीम् ब्राह्मणाय अनुब्रूयात् आग्नेयः वै ब्राह्मणः इति श्रुतेः त्रिष्टुभम् राजन्यस्य जगतीम् वैश्यस्य सर्वेषाम् वा गायत्रीम्

sadyas tu eva gāyatrīm brāhmaṇāya anubrūyāt āgneyaḥ vai brāhmaṇaḥ iti śruteḥ triṣṭubham rājanyasya jagatīm vaiśyasya sarveṣām vā gāyatrīm

2.4.1

अत्र समिदाधानम्

atra samidādhānam

Pāraskaragṛhyasūtra