2.1.12

स केशानि प्रच्छिद्य आनडुहे गोमय पिण्डे प्रास्यति उत्तरतस् ध्रियमाणे

sa keśāni pracchidya ānaḍuhe gomaya piṇḍe prāsyati uttaratas dhriyamāṇe

2.1.13

एवम् द्विस् अपरम् तूष्णीम्

evam dvis aparam tūṣṇīm

2.1.14

इतरयोः च उन्दन आदि

itarayoḥ ca undana ādi

2.1.15

अथ पश्चात् त्रि आयुषम् इति

atha paścāt tri āyuṣam iti

2.1.16

अथ उत्तरतस् येन भूरिः चरा दिवम् ज्योक् च पश्चात् हि सूर्यम् तेन ते वपामि ब्रह्मणा जीवातवे जीवनाय सुश्लोक्याय स्वस्तये इति

atha uttaratas yena bhūriḥ carā divam jyok ca paścāt hi sūryam tena te vapāmi brahmaṇā jīvātave jīvanāya suślokyāya svastaye iti

2.1.17

त्रिस् क्षुरेण शिरः प्रदक्षिणम् परिहरति स मुखम् केशान्ते

tris kṣureṇa śiraḥ pradakṣiṇam pariharati sa mukham keśānte

2.1.18

यत् क्षुरेण मज्जयता सु पेशसा वप्त्वा वा आवपति केशान् छिन्द्धि शिरः मा अस्य आयुः प्रमोषीः

yat kṣureṇa majjayatā su peśasā vaptvā vā āvapati keśān chinddhi śiraḥ mā asya āyuḥ pramoṣīḥ

2.1.19

मुखम् इति च केशान्ते

mukham iti ca keśānte

2.1.20

ताभिः अद्भिः शिरः समुद्य नापिताय क्षुरम् प्रयच्छति

tābhiḥ adbhiḥ śiraḥ samudya nāpitāya kṣuram prayacchati

2.1.21

परिवप इति

parivapa iti

2.1.22

यथामङ्गलम् केश शेषकरणम्

yathāmaṅgalam keśa śeṣakaraṇam

2.1.23

अनुगुप्तम् एतम् स केशम् गोमय पिण्डम् निधाय गोष्ठे पल्वले उदक अन्ते वा आचार्याय वरम् ददाति

anuguptam etam sa keśam gomaya piṇḍam nidhāya goṣṭhe palvale udaka ante vā ācāryāya varam dadāti

2.1.24

गाम् केशान्ते

gām keśānte

2.1.25

संवत्सरम् ब्रह्मचर्यम् अ वपनम् च केशान्ते द्वादश रात्रम् षष् रात्रम् त्रि रात्रम् अन्ततस्

saṃvatsaram brahmacaryam a vapanam ca keśānte dvādaśa rātram ṣaṣ rātram tri rātram antatas

2.2.1

अष्ट वर्षम् ब्राह्मणम् उपनयेत् गर्भ अष्टमे वा एकादश वर्षम् राजन्यम् द्वादश वर्षम् वैश्यम् यथामङ्गलम् वा सर्वेषाम्

aṣṭa varṣam brāhmaṇam upanayet garbha aṣṭame vā ekādaśa varṣam rājanyam dvādaśa varṣam vaiśyam yathāmaṅgalam vā sarveṣām

2.2.2

ब्राह्मणान् भोजयेत्

brāhmaṇān bhojayet

2.2.3

तम् च पर्युप्त शिरसम् अलंकृतम् आनयन्ति

tam ca paryupta śirasam alaṃkṛtam ānayanti

2.2.4

पश्चात् अग्नेः अवस्थाप्य ब्रह्मचर्यम् आगाम् इति वाचयति ब्रह्मचारी असानि इति च

paścāt agneḥ avasthāpya brahmacaryam āgām iti vācayati brahmacārī asāni iti ca

2.2.5

अथ एनम् वासः परिधापयति येन इन्द्राय बृहस्पतिः वासः पर्यदधात् तेन त्वा परिदधामि आयुषे दीर्घ आयु त्वाय बलाय वर्चसे इति

atha enam vāsaḥ paridhāpayati yena indrāya bṛhaspatiḥ vāsaḥ paryadadhāt tena tvā paridadhāmi āyuṣe dīrgha āyu tvāya balāya varcase iti

2.2.6

मेखलाम् बध्नीते इयम् दुरुक्तम् परिबाधमाना वर्णम् पवित्रम् पुनती मे आगात् प्राण अपानाभ्याम् बलम् आदधाना स्वसा देवी सुभगा मेखला इयम् इति युवा सु वासाः परिवीतः आगात् सः उ श्रेयान् भवति जायमानः तम् धीरासः कवयः उन्नयन्ति स्वाध्यः मनसा देवयन्तः इति वा तूष्णीम् वा

mekhalām badhnīte iyam duruktam paribādhamānā varṇam pavitram punatī me āgāt prāṇa apānābhyām balam ādadhānā svasā devī subhagā mekhalā iyam iti yuvā su vāsāḥ parivītaḥ āgāt saḥ u śreyān bhavati jāyamānaḥ tam dhīrāsaḥ kavayaḥ unnayanti svādhyaḥ manasā devayantaḥ iti vā tūṣṇīm vā

Pāraskaragṛhyasūtra