12.70

दशयोजनविस्तीर्णं शतयोजनम् आयतम्

daśayojanavistīrṇaṃ śatayojanam āyatam

12.70.2

रामचन्द्रसमादिष्टनलसंचयसंचितम्

rāmacandrasamādiṣṭanalasaṃcayasaṃcitam

12.71

सेतुं दृष्ट्वा समुद्रस्य ब्रह्महत्यां व्यपोहति

setuṃ dṛṣṭvā samudrasya brahmahatyāṃ vyapohati

12.71.2

सेतुं दृष्ट्वा विशुद्धात्मा त्ववगाहेत सागरम्

setuṃ dṛṣṭvā viśuddhātmā tvavagāheta sāgaram

12.72

यजेत वाश्वमेधेन राजा तु पृथिवीपतिः

yajeta vāśvamedhena rājā tu pṛthivīpatiḥ

12.72.2

पुनः प्रत्यागते वेश्म वासार्थम् उपसर्पति

punaḥ pratyāgate veśma vāsārtham upasarpati

12.73

सपुत्रः सह भृत्यैश् च कुर्याद् ब्राह्मणभोजनम्

saputraḥ saha bhṛtyaiś ca kuryād brāhmaṇabhojanam

12.73.2

गाश् चैवैकशतं दद्याच्चतुर्विध्येषु दक्षिणाम्

gāś caivaikaśataṃ dadyāccaturvidhyeṣu dakṣiṇām

12.74

ब्राह्मणानां प्रसादेन ब्रह्महा तु विमुच्यते

brāhmaṇānāṃ prasādena brahmahā tu vimucyate

12.74.2

सवनस्थां स्त्रियं हत्वा ब्रह्महत्याव्रतं चरेत्

savanasthāṃ striyaṃ hatvā brahmahatyāvrataṃ caret

12.75

मद्यपश् च द्विजः कुर्यान् नदीं गत्वा समुद्रगाम्

madyapaś ca dvijaḥ kuryān nadīṃ gatvā samudragām

12.75.2

चान्द्रायणे ततश् चीर्णे कुर्याद् ब्राह्मणभोजनम्

cāndrāyaṇe tataś cīrṇe kuryād brāhmaṇabhojanam

12.76

अनडुत्सहितां गां च दद्याद् विप्रेषु दक्षिणाम्

anaḍutsahitāṃ gāṃ ca dadyād vipreṣu dakṣiṇām

12.76.2

सुरापानं सकृत् कृत्वा अग्निवर्णं सुरां पिबेत्

surāpānaṃ sakṛt kṛtvā agnivarṇaṃ surāṃ pibet

12.77

स पावयेद् अथात्मानम् इहलोके परत्र च

sa pāvayed athātmānam ihaloke paratra ca

12.77.2

अपहृत्य सुवर्णं तु ब्राह्मणस्य ततः स्वयम्

apahṛtya suvarṇaṃ tu brāhmaṇasya tataḥ svayam

12.78

गच्छेन् मुसलम् आदाय राजाभ्याशं वधाय तु

gacchen musalam ādāya rājābhyāśaṃ vadhāya tu

12.78.2

ततः शुद्धिम् अवाप्नोति राज्ञासौ मुक्त एव च

tataḥ śuddhim avāpnoti rājñāsau mukta eva ca

12.79

कामतस् तु कृतं यत् स्यान् नान्यथा वधम् अर्हति

kāmatas tu kṛtaṃ yat syān nānyathā vadham arhati

12.79.2

आसनाच्छयनाद् यानात् संभाषात् सहभोजनात्

āsanācchayanād yānāt saṃbhāṣāt sahabhojanāt

Parāśaradharmasaṃhitā