6.53

सर्वं भवति निश्छिद्रं ब्राह्मणैर् उपपादितम्

sarvaṃ bhavati niśchidraṃ brāhmaṇair upapāditam

6.53.2

व्याधिव्यसनिनिश्रान्ते दुर्भिक्षे डामरे तथा

vyādhivyasaniniśrānte durbhikṣe ḍāmare tathā

6.54

उपवासो व्रतं होमो द्विजसम्पादितानि वै

upavāso vrataṃ homo dvijasampāditāni vai

6.54.2

अथवा ब्राह्मणास् तुष्टाः सर्वं कुर्वन्त्य् अनुग्रहम्

athavā brāhmaṇās tuṣṭāḥ sarvaṃ kurvanty anugraham

6.55

सर्वान् कामान् अवाप्नोति द्विजसम्पादितैर् इह

sarvān kāmān avāpnoti dvijasampāditair iha

6.55.2

दुर्बले ऽनुग्रहः प्रोक्तस् तथा वै बालवृद्धयोः

durbale 'nugrahaḥ proktas tathā vai bālavṛddhayoḥ

6.56

अतो ऽन्यथा भवेद् दोषस् तस्मान् नानुग्रहः स्मृतः

ato 'nyathā bhaved doṣas tasmān nānugrahaḥ smṛtaḥ

6.56.2

स्नेहाद् वा यदि वा लोभाद् भयाद् अज्ञानतो ऽपि वा

snehād vā yadi vā lobhād bhayād ajñānato 'pi vā

6.57

कुर्वन्त्य् अनुग्रहं ये तु तत् पापं तेषु गच्छति

kurvanty anugrahaṃ ye tu tat pāpaṃ teṣu gacchati

6.57.2

शरीरस्यात्यये प्राप्ते वदन्ति नियमं तु ये

śarīrasyātyaye prāpte vadanti niyamaṃ tu ye

6.58

महत् कार्योपरोधेन न स्वस्थस्य कदाचन

mahat kāryoparodhena na svasthasya kadācana

6.58.2

स्वस्थस्य मूढाः कुर्वन्ति वदन्त्य् अनियमं तु ये

svasthasya mūḍhāḥ kurvanti vadanty aniyamaṃ tu ye

6.59

ते तस्य विघ्नकर्तारः पतन्ति नरके ऽशुचौ

te tasya vighnakartāraḥ patanti narake 'śucau

6.59.2

स्वयम् एव व्रतं कृत्वा ब्राह्मणं यो ऽवमन्यते

svayam eva vrataṃ kṛtvā brāhmaṇaṃ yo 'vamanyate

6.60

वृथा तस्योपवासः स्यान् न स पुण्येन युज्यते

vṛthā tasyopavāsaḥ syān na sa puṇyena yujyate

6.60.2

स एव नियमो ग्राह्यो यद्य् एको ऽपि वदेद् द्विजः

sa eva niyamo grāhyo yady eko 'pi vaded dvijaḥ

6.61

कुर्याद् वाक्यं द्विजानां तु अन्यथा भ्रूणहा भवेत्

kuryād vākyaṃ dvijānāṃ tu anyathā bhrūṇahā bhavet

6.61.2

ब्राह्मणा जङ्गमं तीर्थं तीर्थभूता हि साधवः

brāhmaṇā jaṅgamaṃ tīrthaṃ tīrthabhūtā hi sādhavaḥ

6.62

तेषां वाक्योदकेनैव शुध्यन्ति मलिना जनाः

teṣāṃ vākyodakenaiva śudhyanti malinā janāḥ

6.62.2

ब्राह्मणा यानि भाषन्ते मन्यन्ते तानि देवताः

brāhmaṇā yāni bhāṣante manyante tāni devatāḥ

Parāśaradharmasaṃhitā