4.7.6

वसिष्ठः वै एतम् पुत्र हतः अपश्यत्

vasiṣṭhaḥ vai etam putra hataḥ apaśyat

4.7.7

सः प्रजया पशुभिः प्राजायत

saḥ prajayā paśubhiḥ prājāyata

4.7.8

यत् एष प्रगाथः भवति प्रजातये

yat eṣa pragāthaḥ bhavati prajātaye

4.7.9

जीवाः ज्योतिः अशीमहि इति

jīvāḥ jyotiḥ aśīmahi iti

4.7.10

ये वै स्वस्ति संवत्सरम् संतरन्ति ते जीवाः ज्योतिः अश्नुवते

ye vai svasti saṃvatsaram saṃtaranti te jīvāḥ jyotiḥ aśnuvate

4.7.11

मा नः अज्ञाताः वृजना दुराध्यः मा अशिवासः अवक्रमुः इति

mā naḥ ajñātāḥ vṛjanā durādhyaḥ mā aśivāsaḥ avakramuḥ iti

4.7.12

ये वै स्तेनाः रिपवः ते दुराध्यः

ye vai stenāḥ ripavaḥ te durādhyaḥ

4.7.13

तान् एव तत् अतिक्रामति

tān eva tat atikrāmati

4.7.14

त्वया वयम् प्रवतः शश्वतीः अपः _ शूरैः तरामसि इति

tvayā vayam pravataḥ śaśvatīḥ apaḥ _ śūraiḥ tarāmasi iti

4.7.15

संव्वत्सरः वै प्रवतः शश्वतीः अपः

saṃvvatsaraḥ vai pravataḥ śaśvatīḥ apaḥ

4.7.16

तम् एव तत् तरन्ति

tam eva tat taranti

4.7.17

अद्य अद्य श्वस् श्वस् त्वा इदा ह्यस् नारः वयम् एनम् इदा ह्यस् इति संतनयः प्रगाथाः भवन्ति

adya adya śvas śvas tvā idā hyas nāraḥ vayam enam idā hyas iti saṃtanayaḥ pragāthāḥ bhavanti

4.7.18

तेषाम् एकः कार्यः सलोम त्वाय

teṣām ekaḥ kāryaḥ saloma tvāya

4.7.19

श्वस्तनम् एव अभिसंतन्वन्ति

śvastanam eva abhisaṃtanvanti

4.7.20

अथ उ खलु आहुः इन्द्रैः क्रतुम् नः आभर इति एव कार्यम् समृद्धये

atha u khalu āhuḥ indraiḥ kratum naḥ ābhara iti eva kāryam samṛddhaye

4.7.21

प्रत्यवरोहिनः मासाः भवन्ति

pratyavarohinaḥ māsāḥ bhavanti

4.7.22

यथा वै इतस् वृक्षम् रोहन्ति एवम् एनम् प्रत्यवरोहन्ति

yathā vai itas vṛkṣam rohanti evam enam pratyavarohanti

4.7.23

स्वर्गम् एव लोकम् रूढ्वा अस्मिन् लोके प्रतितिष्ठन्ति

svargam eva lokam rūḍhvā asmin loke pratitiṣṭhanti

4.8.1

गौः च आयुः च स्तोमौ भवतः

gauḥ ca āyuḥ ca stomau bhavataḥ

4.8.2

द्विपाद् यजमानः प्रतिष्ठितये

dvipād yajamānaḥ pratiṣṭhitaye

Pañcaviṃśabrāhmaṇa