14.9.31

द्वैगतं भवति

dvaigataṃ bhavati

14.9.32

द्विगद् वा एतेन भार्गवो द्विः स्वर्गं लोकम् अगच्छद् आगत्य पुनर् अगच्छत् द्वयोः कामयोर् अवरुद्ध्यै द्वैगतं क्रियते

dvigad vā etena bhārgavo dviḥ svargaṃ lokam agacchad āgatya punar agacchat dvayoḥ kāmayor avaruddhyai dvaigataṃ kriyate

14.9.33

हारायणं भवति

hārāyaṇaṃ bhavati

14.9.34

इन्द्रस् तेजस्कामो हरस्कामस् तपो ऽतप्यत स एतद्धारायणम् अपश्यत् तेन तेजो हरो ऽवारुन्द्ध तेजस्वी हरस्वी भवति हारायणेन तुष्टुवानः

indras tejaskāmo haraskāmas tapo 'tapyata sa etaddhārāyaṇam apaśyat tena tejo haro 'vārunddha tejasvī harasvī bhavati hārāyaṇena tuṣṭuvānaḥ

14.9.35

अछिद्रं भवति

achidraṃ bhavati

14.9.36

यद् वा एतस्याह्नश् छिद्रम् आसीत् तद् देवा अच्छिद्रेणाप्यौहंस् तद् अच्छिद्रस्याच्छिद्रत्वम्

yad vā etasyāhnaś chidram āsīt tad devā acchidreṇāpyauhaṃs tad acchidrasyācchidratvam

14.9.37

बार्हदुक्थं भवति

bārhadukthaṃ bhavati

14.9.38

बृहदुक्थो वा एतेन वाम्नेयो ऽन्नस्य पुरोधाम् अगच्छद् अन्नं वै ब्रह्मणः पुरोधान्नाद्यस्यावरुद्ध्यै

bṛhaduktho vā etena vāmneyo 'nnasya purodhām agacchad annaṃ vai brahmaṇaḥ purodhānnādyasyāvaruddhyai

14.9.39

उद्वद् भार्गवं भवति

udvad bhārgavaṃ bhavati

14.9.40

प्रवता वै देवाः स्वर्गं लोकं प्रायन्न् उद्वतोदायन्

pravatā vai devāḥ svargaṃ lokaṃ prāyann udvatodāyan

14.9.41

निधनान्ताः पवमाना भवन्त्य् अह्नो धृत्यै स्तोमः

nidhanāntāḥ pavamānā bhavanty ahno dhṛtyai stomaḥ

14.10.1

क ईं वेद सुते सचेति सतोबृहत्यः

ka īṃ veda sute saceti satobṛhatyaḥ

14.10.2

अपभ्रंश इव वा एष यस् सप्तमे ऽहनि सतोबृहत्यो भवन्ति नाष्टमे तस्माद् अष्टमे कार्या अनपभ्रंशाय

apabhraṃśa iva vā eṣa yas saptame 'hani satobṛhatyo bhavanti nāṣṭame tasmād aṣṭame kāryā anapabhraṃśāya

14.10.3

तदाहुः शिथिलम् इव वा एतच्छन्दो यत् सतोबृहतीत्येषा वै प्रतिष्ठिता बृहती या पुनःपदा यद् इन्द्र प्राग् अपाग् उदग् इति दिशां विमर्शः प्रतिष्ठित्यै

tadāhuḥ śithilam iva vā etacchando yat satobṛhatītyeṣā vai pratiṣṭhitā bṛhatī yā punaḥpadā yad indra prāg apāg udag iti diśāṃ vimarśaḥ pratiṣṭhityai

14.10.4

तासु नैपातिथं ब्रह्मसाम

tāsu naipātithaṃ brahmasāma

14.10.5

सामार्षेयवत् स्वर्गाय युज्यते स्वर्गाल्लोकान् न च्यवते तुष्टुवानः

sāmārṣeyavat svargāya yujyate svargāllokān na cyavate tuṣṭuvānaḥ

14.10.6

उभयं शृणवच्च नेति

ubhayaṃ śṛṇavacca neti

14.10.7

यच्च पृष्ठानि यानि चैतान्यहानि तेषाम् उभयेषां सन्तत्यै

yacca pṛṣṭhāni yāni caitānyahāni teṣām ubhayeṣāṃ santatyai

14.10.8

तासु वैयश्वम्

tāsu vaiyaśvam

14.10.9

व्यश्वो वा एतेनाङ्गिरसो ऽञ्जसा स्वर्गं लोकम् अपश्यत् स्वर्गस्य लोकस्यानुख्यात्या एतत् पृष्ठानाम् अन्ततः क्रियते स्तोमः

vyaśvo vā etenāṅgiraso 'ñjasā svargaṃ lokam apaśyat svargasya lokasyānukhyātyā etat pṛṣṭhānām antataḥ kriyate stomaḥ

Pañcaviṃśabrāhmaṇa