3.6.9

आह किमवमानः परिभवश्च कायिकं मानसं साधनद्वयमेवास्य पापक्षयशुद्धिहेतुः आहोस्विद् वाचिकमप्यस्ति नेति

āha kimavamānaḥ paribhavaśca kāyikaṃ mānasaṃ sādhanadvayamevāsya pāpakṣayaśuddhihetuḥ āhosvid vācikamapyasti neti

3.6.10

उच्यते यस्मादाह

ucyate yasmādāha

3.7.1

अत्र परा नाम स्वपरसमयाधिकृता ये अवमानादिभिः संयोजयन्ति तेषाम्

atra parā nāma svaparasamayādhikṛtā ye avamānādibhiḥ saṃyojayanti teṣām

3.7.2

परेषाम् इति षष्ठीबहुवचनम्

pareṣām iti ṣaṣṭhībahuvacanam

3.7.3

आह स्वपरवाक्यावमानादिभिः शुद्धिरेवास्य न तु वृद्धिः

āha svaparavākyāvamānādibhiḥ śuddhirevāsya na tu vṛddhiḥ

3.7.4

सा च साधकस्य फलाभिधानाद् अतिदानादिष्वित्युच्यते न पूर्वकृतसुकृतदानविवक्षया

sā ca sādhakasya phalābhidhānād atidānādiṣvityucyate na pūrvakṛtasukṛtadānavivakṣayā

3.7.5

परि इति च सर्वतोभावे

pari iti ca sarvatobhāve

3.7.6

वद वादः

vada vādaḥ

3.7.7

अव्यक्तोऽयं प्रेतोऽयम् उन्मत्तोऽयं मूढोऽयं मूर्खोऽयं निद्राविष्टो वायुरुद्धोऽयं दुष्काम्य् असम्यक्कारी असम्यग्वादी इत्येवमुग्रैर्वचोभिर् अभिघ्नन्तीति वादाः

avyakto'yaṃ preto'yam unmatto'yaṃ mūḍho'yaṃ mūrkho'yaṃ nidrāviṣṭo vāyuruddho'yaṃ duṣkāmy asamyakkārī asamyagvādī ityevamugrairvacobhir abhighnantīti vādāḥ

3.7.8

वादाद् इति निमित्तपञ्चमी द्रष्टव्या

vādād iti nimittapañcamī draṣṭavyā

3.7.9

तस्मादवमानादिभिः परान् संयोजयता स्वयमेवात्मा संयोक्तव्यः

tasmādavamānādibhiḥ parān saṃyojayatā svayamevātmā saṃyoktavyaḥ

3.7.10

अन्यथा पाशमात्रः स्यादिति

anyathā pāśamātraḥ syāditi

3.7.11

पाप्मनां वा जानपदेशात् संदेहः

pāpmanāṃ vā jānapadeśāt saṃdehaḥ

3.7.12

कस्य कार्यं पाप्मनः

kasya kāryaṃ pāpmanaḥ

3.7.13

कथं वा तेषां कार्यकरणेष्वभिव्यक्तानां परसमुत्थैरवमानादिभिर्निर्घातनं भवति

kathaṃ vā teṣāṃ kāryakaraṇeṣvabhivyaktānāṃ parasamutthairavamānādibhirnirghātanaṃ bhavati

3.7.14

तदुच्यते

taducyate

3.7.15

यस्मादाह

yasmādāha

3.8.1

अत्र पापम् इत्यधर्मपर्यायः

atra pāpam ityadharmaparyāyaḥ

3.8.2

तद्यथा

tadyathā

3.8.2.2

आगोऽपरागो मुसलं दुरितं दुष्कृतं तरून्

āgo'parāgo musalaṃ duritaṃ duṣkṛtaṃ tarūn

Pañcārthabhāṣya