2.20.4

कथम्

katham

2.20.5

ये हर्षेष्वभिसक्ताः दूष्यतः तस्करत्वमापन्नाः ते विशेषेण तु शंकराद् दूरस्था भवन्ति

ye harṣeṣvabhisaktāḥ dūṣyataḥ taskaratvamāpannāḥ te viśeṣeṇa tu śaṃkarād dūrasthā bhavanti

2.20.6

शंकरः कस्मात्

śaṃkaraḥ kasmāt

2.20.7

समस्तसुखनिर्वाणकरत्वाच् छंकरः

samastasukhanirvāṇakaratvāc chaṃkaraḥ

2.20.8

शंकरे इत्यौपश्लेषिकं संनिधानम्

śaṃkare ityaupaśleṣikaṃ saṃnidhānam

2.20.9

शंकरे भावना कर्तव्या नान्यत्रेत्य् अर्थः

śaṃkare bhāvanā kartavyā nānyatrety arthaḥ

2.20.10

उक्तं हि

uktaṃ hi

2.20.10.2

कर्मणा मनसा वाचा यद् अश्लक्ष्णं निषेवते

karmaṇā manasā vācā yad aślakṣṇaṃ niṣevate

2.20.10.3

तदभ्यासो हरत्येनं तस्मात् कल्याणमाचरेत्

tadabhyāso haratyenaṃ tasmāt kalyāṇamācaret

2.20.11

एवमेते महात्मानः प्राहुर् अध्यात्मचिन्तकाः

evamete mahātmānaḥ prāhur adhyātmacintakāḥ

2.20.11.2

यच्चित्तस् तन्मयो भावो गुह्यमेतत् सनातनम्

yaccittas tanmayo bhāvo guhyametat sanātanam

2.20.12

गच्छंस् तिष्ठन् शयानो वा जाग्रच् चैव स्वपंस्तथा

gacchaṃs tiṣṭhan śayāno vā jāgrac caiva svapaṃstathā

2.20.12.2

शंकरे भावनां कुर्याद् यदीच्छेद् योगमात्मनः

śaṃkare bhāvanāṃ kuryād yadīcched yogamātmanaḥ

2.20.13

यस्मात् क्षयान्ते त्रैलोक्यं शंकरे याति संक्षयम्

yasmāt kṣayānte trailokyaṃ śaṃkare yāti saṃkṣayam

2.20.13.2

तस्मात् संवर्तको धाता शंकरस्त्वभिधीयते

tasmāt saṃvartako dhātā śaṃkarastvabhidhīyate

2.20.14

एवं शंकरे भाव उपश्लेषितव्यो नान्यत्रेत्य् अर्थः

evaṃ śaṃkare bhāva upaśleṣitavyo nānyatrety arthaḥ

2.20.15

एवं परिसमाप्तिं कृत्वा युक्तं वक्तुम्

evaṃ parisamāptiṃ kṛtvā yuktaṃ vaktum

2.21.1

इति

iti

2.21.2

अस्य पूर्वोक्तोऽर्थः

asya pūrvokto'rthaḥ

2.21.3

आह धर्मपरिणामकत्वात् शंकरत्वात् सुखद ईश्वरोऽभिहितः

āha dharmapariṇāmakatvāt śaṃkaratvāt sukhada īśvaro'bhihitaḥ

Pañcārthabhāṣya