2.20.28.2

भीरुत्वाद् योषितो मृत्युः कृशस्यापि बलात् कुर्यात्

bhīrutvād yoṣito mṛtyuḥ kṛśasyāpi balāt kuryāt

2.20.28.3

सहसा प्राप्नुयात् सर्वांस् तस्माद् एतान् न मज्जयेत्

sahasā prāpnuyāt sarvāṃs tasmād etān na majjayet

2.20.29

तोयमध्ये मनुष्यस्य गृहीत्वोरू सुसंयतः

toyamadhye manuṣyasya gṛhītvorū susaṃyataḥ

2.20.30

सत्यानृतविभागस्य तोयाग्नी स्पष्टकृत्तमौ

satyānṛtavibhāgasya toyāgnī spaṣṭakṛttamau

2.20.30.2

यतश् चाग्निर् अभूद् अस्मात् ततस् तोयं विशिष्यते

yataś cāgnir abhūd asmāt tatas toyaṃ viśiṣyate

2.20.31

क्रियते धर्मतत्त्वज्ञैर् दूषितानां विशोधनम्

kriyate dharmatattvajñair dūṣitānāṃ viśodhanam

2.20.31.2

तस्मात् सत्येन भगवञ् जलेश त्रातुम् अर्हसि

tasmāt satyena bhagavañ jaleśa trātum arhasi

2.20.32

अतः परं प्रवक्ष्यामि विषस्य विधिम् उत्तमम्

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi viṣasya vidhim uttamam

2.20.32.2

तुलयित्वा विषं पूर्वं देयम् एतद्धिमागमे

tulayitvā viṣaṃ pūrvaṃ deyam etaddhimāgame

2.20.33

न पूर्वाह्णे न मध्याह्ने न संध्यायां तु धर्मवित्

na pūrvāhṇe na madhyāhne na saṃdhyāyāṃ tu dharmavit

2.20.33.2

शरद्ग्रीष्मवसन्तेषु वर्षासु च न दापयेत्

śaradgrīṣmavasanteṣu varṣāsu ca na dāpayet

2.20.34

भग्नं च दारितं चैव धूपितं मिश्रितं तथा

bhagnaṃ ca dāritaṃ caiva dhūpitaṃ miśritaṃ tathā

2.20.34.2

कालकूटम् अलम्बुं च विषं यत्नेन वर्जयेत्

kālakūṭam alambuṃ ca viṣaṃ yatnena varjayet

2.20.35

शार्ङ्गहैमवतं शस्तं गन्धवर्णरसान्वितम्

śārṅgahaimavataṃ śastaṃ gandhavarṇarasānvitam

2.20.35.2

महादोषवते देयं राज्ञा तत्त्वबुभुत्सया

mahādoṣavate deyaṃ rājñā tattvabubhutsayā

2.20.36

न बालातुरवृद्धेषु नैव स्वल्पापराधिषु

na bālāturavṛddheṣu naiva svalpāparādhiṣu

2.20.36.2

विषस्य तु यवान् सप्त दद्याच्छोध्ये घृतप्लुतान्

viṣasya tu yavān sapta dadyācchodhye ghṛtaplutān

2.20.37

विषस्य पलषड्भागाद् भागो विंशतिमस् तु यः

viṣasya palaṣaḍbhāgād bhāgo viṃśatimas tu yaḥ

2.20.37.2

तम् अष्टभागहीनं तु शोध्ये दद्याद् घृतप्लुतम्

tam aṣṭabhāgahīnaṃ tu śodhye dadyād ghṛtaplutam

2.20.38

यथोक्तेन विधानेन विप्रान् स्पृष्ट्वानुमोदितः

yathoktena vidhānena viprān spṛṣṭvānumoditaḥ

Nāradasmṛti