2.15-16.28

केशेषु गृह्णतो हस्तौ छेदयेद् अविचारयन्

keśeṣu gṛhṇato hastau chedayed avicārayan

2.15-16.28.2

पादयोर् नासिकायां च ग्रीवायां वृषणेषु च

pādayor nāsikāyāṃ ca grīvāyāṃ vṛṣaṇeṣu ca

2.15-16.29

उपक्रुश्य तु राजानं वर्त्मनि स्वे व्यवस्थितम्

upakruśya tu rājānaṃ vartmani sve vyavasthitam

2.15-16.29.2

जिह्वाछेदाद् भवेच्छुद्धिः सर्वस्वहरणेन वा

jihvāchedād bhavecchuddhiḥ sarvasvaharaṇena vā

2.15-16.30

राजनि प्रहरेद् यस् तु कृतागस्य् अपि दुर्मतिः

rājani prahared yas tu kṛtāgasy api durmatiḥ

2.15-16.30.2

शूले तम् अग्नौ विपचेद् ब्रह्महत्याशताधिकम्

śūle tam agnau vipaced brahmahatyāśatādhikam

2.15-16.31

पुत्रापराधे न पिता न श्ववाञ् शुनि दण्डभाक्

putrāparādhe na pitā na śvavāñ śuni daṇḍabhāk

2.15-16.31.2

न मर्कटे च तत्स्वामी तैर् एव प्रहितो न चेत्

na markaṭe ca tatsvāmī tair eva prahito na cet

2.17.1

अक्षवर्ध्रशलाकाद्यैर् देवनं जिह्मकारितम्

akṣavardhraśalākādyair devanaṃ jihmakāritam

2.17.1.2

पणक्रीडा वयोभिश् च पदं द्यूतसमाह्वयम्

paṇakrīḍā vayobhiś ca padaṃ dyūtasamāhvayam

2.17.2

सभिकः कारयेद् द्यूतं देयं दद्याच् च तत्कृतम्

sabhikaḥ kārayed dyūtaṃ deyaṃ dadyāc ca tatkṛtam

2.17.2.2

दशकं तु शतं वृद्धिस् तस्य स्याद् द्यूतकारिता

daśakaṃ tu śataṃ vṛddhis tasya syād dyūtakāritā

2.17.3

द्विरभ्यस्ताः पतन्त्य् अक्षा ग्लहे यस्याक्षदेविनः

dvirabhyastāḥ patanty akṣā glahe yasyākṣadevinaḥ

2.17.3.2

जयं तस्यापरस्याहुः कितवस्य पराजयम्

jayaṃ tasyāparasyāhuḥ kitavasya parājayam

2.17.4

कितवेष्व् एव तिष्ठेयुः कितवाः संशयं प्रति

kitaveṣv eva tiṣṭheyuḥ kitavāḥ saṃśayaṃ prati

2.17.4.2

त एव तस्य द्रष्टारः स्युस् त एव च साक्षिणः

ta eva tasya draṣṭāraḥ syus ta eva ca sākṣiṇaḥ

2.17.5

अशुद्धः कितवो नान्यद् आश्रयेद् द्यूतमण्डलम्

aśuddhaḥ kitavo nānyad āśrayed dyūtamaṇḍalam

2.17.5.2

प्रतिहन्यान् न सभिकं दापयेत् तत् स्वम् इष्टतः

pratihanyān na sabhikaṃ dāpayet tat svam iṣṭataḥ

2.17.6

कूटाक्षदेविनः पापान् निर्भजेद् द्यूतमण्डलात्

kūṭākṣadevinaḥ pāpān nirbhajed dyūtamaṇḍalāt

2.17.6.2

कण्ठे ऽक्षमालाम् आसज्य स ह्य् एषां विनयः स्मृतः

kaṇṭhe 'kṣamālām āsajya sa hy eṣāṃ vinayaḥ smṛtaḥ

Nāradasmṛti