2.14.14

वासः कौशेयवर्जं च गोवर्जं पशवस् तथा

vāsaḥ kauśeyavarjaṃ ca govarjaṃ paśavas tathā

2.14.14.2

हिरण्यवर्जं लोहं च मध्यं व्रीहियवा अपि

hiraṇyavarjaṃ lohaṃ ca madhyaṃ vrīhiyavā api

2.14.15

हिरण्यरत्नकौशेयस्त्रीपुंगोगजवाजिनः

hiraṇyaratnakauśeyastrīpuṃgogajavājinaḥ

2.14.15.2

देवब्राह्मणराज्ञां च द्रव्यं विज्ञेयम् उत्तमम्

devabrāhmaṇarājñāṃ ca dravyaṃ vijñeyam uttamam

2.14.16

उपायैर् विविधैर् एषां छलयित्वापकर्षणम्

upāyair vividhair eṣāṃ chalayitvāpakarṣaṇam

2.14.16.2

सुप्तप्रमत्तमत्तेभ्यः स्तेयम् आहुर् मनीषिणः

suptapramattamattebhyaḥ steyam āhur manīṣiṇaḥ

2.14.17

सहोढग्रहणात् स्तेयं होढे ऽसत्य् उपभोगतः

sahoḍhagrahaṇāt steyaṃ hoḍhe 'saty upabhogataḥ

2.14.17.2

शङ्का त्व् असज्जनैकार्थ्याद् अनायव्ययतस् तथा

śaṅkā tv asajjanaikārthyād anāyavyayatas tathā

2.14.18

भक्तावकाशदातारः स्तेनानां ये प्रसर्पताम्

bhaktāvakāśadātāraḥ stenānāṃ ye prasarpatām

2.14.18.2

शक्ताश् च य उपेक्षन्ते ते ऽपि तद्दोषभागिनः

śaktāś ca ya upekṣante te 'pi taddoṣabhāginaḥ

2.14.19

उत्क्रोशतां जनानां च ह्रियमाणे धने ऽपि च

utkrośatāṃ janānāṃ ca hriyamāṇe dhane 'pi ca

2.14.19.2

श्रुत्वा ये नाभिधावन्ति ते ऽपि तद्दोषभागिनः

śrutvā ye nābhidhāvanti te 'pi taddoṣabhāginaḥ

2.14.20

साहसेषु य एवोक्तस् त्रिषु दण्डो मनीषिभिः

sāhaseṣu ya evoktas triṣu daṇḍo manīṣibhiḥ

2.14.20.2

स एव दण्डः स्तेये ऽपि द्रव्येषु त्रिष्व् अनुक्रमात्

sa eva daṇḍaḥ steye 'pi dravyeṣu triṣv anukramāt

2.14.21

गवादिषु प्रणष्टेषु द्रव्येष्व् अपहृतेषु वा

gavādiṣu praṇaṣṭeṣu dravyeṣv apahṛteṣu vā

2.14.21.2

पदेनान्वेषणं कुर्युर् आ मूलात् तद्विदो जनाः

padenānveṣaṇaṃ kuryur ā mūlāt tadvido janāḥ

2.14.22

ग्रामे व्रजे विवीते वा यत्र संनिपतेत् पदम्

grāme vraje vivīte vā yatra saṃnipatet padam

2.14.22.2

वोढव्यं तद् भवेत् तेन न चेत् सो ऽन्यत्र तन् नयेत्

voḍhavyaṃ tad bhavet tena na cet so 'nyatra tan nayet

2.14.23

पदे प्रमूढे भग्ने वा विषमत्वाज् जनान्तिके

pade pramūḍhe bhagne vā viṣamatvāj janāntike

2.14.23.2

यस् त्व् आसन्नतरो ग्रामो व्रजो वा तत्र पातयेत्

yas tv āsannataro grāmo vrajo vā tatra pātayet

Nāradasmṛti