1.14.2.5

हेम च लोहश्च हेमलोहौ आद्यौ येषां वा हेमसंज्ञको लोह आद्यो येषां ते तथोक्ताः

hema ca lohaśca hemalohau ādyau yeṣāṃ vā hemasaṃjñako loha ādyo yeṣāṃ te tathoktāḥ

1.14.2.6

अभ्रके कवलिते सति चारणा स्यान्नान्यथेति

abhrake kavalite sati cāraṇā syānnānyatheti

1.15.2.1

अधुना स्थिरदेहस्य फलं व्यनक्ति स्थिरेत्यादि

adhunā sthiradehasya phalaṃ vyanakti sthiretyādi

1.15.2.2

पूर्वोक्तस्यैव रसराजस्याभ्यासात् सेवनाद्धेतोः स्थिरदेहः पुमान् ब्रह्मपदं प्राप्नोति

pūrvoktasyaiva rasarājasyābhyāsāt sevanāddhetoḥ sthiradehaḥ pumān brahmapadaṃ prāpnoti

1.15.2.3

ब्रह्मपदं परमानन्दस्वरूपम्

brahmapadaṃ paramānandasvarūpam

1.15.2.4

किंकृत्वा ज्ञानं प्राप्य

kiṃkṛtvā jñānaṃ prāpya

1.15.2.5

कीदृशं ज्ञानं गुणाष्टकोपेतम् अणिमाद्यष्टसिद्ध्युपेतम्

kīdṛśaṃ jñānaṃ guṇāṣṭakopetam aṇimādyaṣṭasiddhyupetam

1.15.2.6

कथं ब्रह्मपदं प्राप्नोति

kathaṃ brahmapadaṃ prāpnoti

1.15.2.7

यथा पुनरप्रथमं भवावासदुःखे संसारनिवासनतापत्रयात्मककष्टे न पततीत्यर्थः

yathā punaraprathamaṃ bhavāvāsaduḥkhe saṃsāranivāsanatāpatrayātmakakaṣṭe na patatītyarthaḥ

1.15.2.8

ज्ञानं प्राप्य ब्रह्मपदं प्राप्नोति

jñānaṃ prāpya brahmapadaṃ prāpnoti

1.15.2.9

कथम् ऋते ज्ञानान्न मुक्तिरिति

katham ṛte jñānānna muktiriti

1.15.2.10

अन्यच्च किं मोक्षतरोर्बीजं सम्यग्ज्ञानं क्रियासहितम् इति प्रश्नोत्तररत्नमालायाम्

anyacca kiṃ mokṣatarorbījaṃ samyagjñānaṃ kriyāsahitam iti praśnottararatnamālāyām

1.16.2.1

ज्ञानगम्यं ब्रह्मोपवर्णयत्य् एकांशेनेत्यादि

jñānagamyaṃ brahmopavarṇayaty ekāṃśenetyādi

1.16.2.2

किंविशिष्टं ब्रह्म परं ज्योतिः प्रकाशस्वरूपं तत्परं ज्योतिर् जगन्ति संसाराणि स्वर्गमृत्युपातालादीनि विष्टभ्य व्याप्य स्थितं केन एकांशेन अनेकब्रह्माण्डनायकत्वात् एकैकस्मिन् ब्रह्माण्डे बहूनि संसाराणि वर्तन्ते अत एकांशेनेत्युक्तं पुनस् तत्परं ज्योतीरूपम् अमृतं त्रिभिः पादैर् अभ्यासस्थिरदेहज्ञानसंज्ञकैः सुलभं सुखेन लभ्यम् इत्यर्थः

kiṃviśiṣṭaṃ brahma paraṃ jyotiḥ prakāśasvarūpaṃ tatparaṃ jyotir jaganti saṃsārāṇi svargamṛtyupātālādīni viṣṭabhya vyāpya sthitaṃ kena ekāṃśena anekabrahmāṇḍanāyakatvāt ekaikasmin brahmāṇḍe bahūni saṃsārāṇi vartante ata ekāṃśenetyuktaṃ punas tatparaṃ jyotīrūpam amṛtaṃ tribhiḥ pādair abhyāsasthiradehajñānasaṃjñakaiḥ sulabhaṃ sukhena labhyam ityarthaḥ

1.16.2.3

प्रथमम् अभ्यासोऽमृतसुलभत्वे

prathamam abhyāso'mṛtasulabhatve

1.16.2.4

हेतुरेकः स्थिरदेहश् च द्वितीयो हेतुर् ज्ञानं तृतीयहेतुर्मोक्षे यथावाक्यं न विरक्तिमात्रम्

heturekaḥ sthiradehaś ca dvitīyo hetur jñānaṃ tṛtīyaheturmokṣe yathāvākyaṃ na viraktimātram

1.17.2.1

पूर्वापराभ्यामभ्यासज्ञानाभ्यां स्थिरदेहो हेतुर्गरीयानिति सूचयन्नाह नेत्यादि

pūrvāparābhyāmabhyāsajñānābhyāṃ sthiradeho heturgarīyāniti sūcayannāha netyādi

1.17.2.2

उभयोः साधकत्वात् तादृशदेहव्यतिरिक्तं कथंचिदपि किंचिन् न सिध्यतीत्यर्थः

ubhayoḥ sādhakatvāt tādṛśadehavyatiriktaṃ kathaṃcidapi kiṃcin na sidhyatītyarthaḥ

1.17.2.3

किंविशिष्टेन व्याधिजरामरणदुःखविधुरेण व्याधिरामयः जरा पालित्यं मरणं प्राणत्यागः दुःखं मोहशोकादिकम् एतैर् विधुरं ताडितं व्यध ताडने इत्यस्य घातो रूपं विधुरम्

kiṃviśiṣṭena vyādhijarāmaraṇaduḥkhavidhureṇa vyādhirāmayaḥ jarā pālityaṃ maraṇaṃ prāṇatyāgaḥ duḥkhaṃ mohaśokādikam etair vidhuraṃ tāḍitaṃ vyadha tāḍane ityasya ghāto rūpaṃ vidhuram

1.17.2.4

पुनः किंविशिष्टेन क्षणभङ्गुरेण क्षणविनाशिना देहेन तद्ब्रह्म चिद्घनानन्दस्वरूपम् उपासितुं सेवितुं कथं केन प्रकारेण शक्यं कुतो यतः सूक्ष्मम् इन्द्रियाग्राह्यत्वात्

punaḥ kiṃviśiṣṭena kṣaṇabhaṅgureṇa kṣaṇavināśinā dehena tadbrahma cidghanānandasvarūpam upāsituṃ sevituṃ kathaṃ kena prakāreṇa śakyaṃ kuto yataḥ sūkṣmam indriyāgrāhyatvāt

Mugdhāvabodhinī