2.11.2.7

ये चात्रोपायाः पुंस्प्रकृतिविवेकज्ञानब्रह्माद्वैताभ्यासषोडशपदार्थज्ञानादयः फलानि च स्वर्गापवर्गलक्षणानि तत् सर्वं तद्वद् अस्पष्टम् एव

ye cātropāyāḥ puṃsprakṛtivivekajñānabrahmādvaitābhyāsaṣoḍaśapadārthajñānādayaḥ phalāni ca svargāpavargalakṣaṇāni tat sarvaṃ tadvad aspaṣṭam eva

2.11.2.8

तस्मात् तेभ्यो ऽस्यायं विशेषः यद् इह सर्वं प्रकृष्टं यतः पशुपाशातीतनिरतिशयसर्वार्थज्ञानक्रियात्मना परमेश्वरेणेदम् आदिष्टम् इति प्रणेतृगतं परत्वम् उपायानाम् अपि दीक्षादीनां परिदृष्टसंवादितत्वात् परत्वम्

tasmāt tebhyo 'syāyaṃ viśeṣaḥ yad iha sarvaṃ prakṛṣṭaṃ yataḥ paśupāśātītaniratiśayasarvārthajñānakriyātmanā parameśvareṇedam ādiṣṭam iti praṇetṛgataṃ paratvam upāyānām api dīkṣādīnāṃ paridṛṣṭasaṃvāditatvāt paratvam

2.11.2.9

तथाहि सद्दीक्षादिना ब्रह्महत्यादिमहापातकयोगिनो ऽप्य् अपेतपातकत्वं दृष्टम् इत्य् अतो विषस्य मारणात्मकशक्त्यपहरणवत् पाशानां बन्धकत्वव्यपगमः सिद्धः

tathāhi saddīkṣādinā brahmahatyādimahāpātakayogino 'py apetapātakatvaṃ dṛṣṭam ity ato viṣasya māraṇātmakaśaktyapaharaṇavat pāśānāṃ bandhakatvavyapagamaḥ siddhaḥ

2.11.2.10

तद् शुद्धिं व्रजति उक्तं

tad śuddhiṃ vrajati uktaṃ

2.11.2.10

तुलायां दीक्षातो ब्रह्महेत्यतो मुख्यात्

dīkṣāto brahmahetyato mukhyāt mukhyāt

2.11.2.11

प्रत्ययतो जानीयाद् बन्धनविगमं विषक्षयवत् इति

pratyayato jānīyād bandhanavigamaṃ viṣakṣayavat iti

2.11.2.12

फलं चेहान्यसर्वदर्शनदृष्टाद् भोगापवर्गलक्षणात् फलात् प्रकृष्टम्

phalaṃ cehānyasarvadarśanadṛṣṭād bhogāpavargalakṣaṇāt phalāt prakṛṣṭam

2.11.2.13

उक्तं हि श्रीमन्मतंगके अग्निहोत्रादिभिः पूतास् तथा चान्द्रायणादिभिः

uktaṃ hi śrīmanmataṃgake agnihotrādibhiḥ pūtās tathā cāndrāyaṇādibhiḥ

2.11.2.14

लोकत्रये ऽपि मोदन्ते विमानस्था यशस्विनः

lokatraye 'pi modante vimānasthā yaśasvinaḥ

2.11.2.15

अथाप्नुयुः पदं शाक्रम् इष्ट्वा क्रतुशतं विधेः

athāpnuyuḥ padaṃ śākram iṣṭvā kratuśataṃ vidheḥ

2.11.2.16

या गतिः शिवभक्तानां शाठ्येनापि महात्मनाम्

yā gatiḥ śivabhaktānāṃ śāṭhyenāpi mahātmanām

2.11.2.17

न सा यज्ञसहस्रेण प्राप्यते मुनिपुंगवेति

na sā yajñasahasreṇa prāpyate munipuṃgaveti

2.11.2.18

अपवर्गो ऽप्य् अस्मिन् दर्शने सर्वाण्य् आगमागोचरत्वात् परः तत्तदागमप्रणेतॄणां साञ्जनत्वेनासर्वज्ञत्वात् तदुपदिष्टाया मुक्तेर् मुक्त्याभासत्वात्

apavargo 'py asmin darśane sarvāṇy āgamāgocaratvāt paraḥ tattadāgamapraṇetṝṇāṃ sāñjanatvenāsarvajñatvāt tadupadiṣṭāyā mukter muktyābhāsatvāt

2.11.2.19

उक्तं च श्रीमद्भार्गवोत्तरे

uktaṃ ca śrīmadbhārgavottare

2.11.2.19.2

अन्यतन्त्रेषु ये मुक्ता धर्माधर्मक्षयान् नराः

anyatantreṣu ye muktā dharmādharmakṣayān narāḥ

2.11.2.20

ते ऽत्र रुद्राणवः प्रोक्ता गुणत्रयविवर्जिताः इति

te 'tra rudrāṇavaḥ proktā guṇatrayavivarjitāḥ iti

2.11.2.21

अथ किं तदन्यदर्शनानाम् अस्फुटत्वम् इत्य् आह

atha kiṃ tadanyadarśanānām asphuṭatvam ity āha

2.12.1.1

आत्मैवेदं जगत् सर्वं नेह नानास्ति किंचन

ātmaivedaṃ jagat sarvaṃ neha nānāsti kiṃcana

2.12.1.2

तथैको वशी सर्वभूतान्तरात्मा एकं विश्वं बहुधा यः करोति

tathaiko vaśī sarvabhūtāntarātmā ekaṃ viśvaṃ bahudhā yaḥ karoti

2.12.1.3

इत्यादि श्रुतिभिः परमात्मैव सकलचिदचिद्भावाविर्भावतिरोभावप्रकृतिसूतः परिपूर्णषाड्गुण्यवैभवस्वतन्त्रः एको ऽपि सन् संसृष्ट्यर्थं तत्तद्विविधमनोलक्षणोपाधिभेदेन स्वभावान्तरानुविधायी यथावद् अवगतो ऽभ्युदयाय भवतीति वेदान्तविदः

ityādi śrutibhiḥ paramātmaiva sakalacidacidbhāvāvirbhāvatirobhāvaprakṛtisūtaḥ paripūrṇaṣāḍguṇyavaibhavasvatantraḥ eko 'pi san saṃsṛṣṭyarthaṃ tattadvividhamanolakṣaṇopādhibhedena svabhāvāntarānuvidhāyī yathāvad avagato 'bhyudayāya bhavatīti vedāntavidaḥ

Mṛgendraṭīkā