47.62.2

किं त्वं नो मिषतां राज्यं त्यक्त्वा यज्ञं पुनर्गतः

kiṃ tvaṃ no miṣatāṃ rājyaṃ tyaktvā yajñaṃ punargataḥ

47.63

स्थातुं न शक्नुमो ह्य् अत्र प्रविशामो रसातलम्

sthātuṃ na śaknumo hy atra praviśāmo rasātalam

47.63.2

एवमुक्तोऽब्रवीद्दैत्यान्विषण्णान्सान्त्वयन्गिरा

evamukto'bravīddaityānviṣaṇṇānsāntvayangirā

47.64

मा भैष्ट धारयिष्यामि तेजसा स्वेन वो ऽसुराः

mā bhaiṣṭa dhārayiṣyāmi tejasā svena vo 'surāḥ

47.64.2

मन्त्राश्चौषधयश्चैव रसा वसु च यत्परम्

mantrāścauṣadhayaścaiva rasā vasu ca yatparam

47.65

कृत्स्नानि मयि तिष्ठन्ति पादस्तेषां सुरेषु वै

kṛtsnāni mayi tiṣṭhanti pādasteṣāṃ sureṣu vai

47.65.2

तत्सर्वं वः प्रदास्यामि युष्मदर्थे धृता मया

tatsarvaṃ vaḥ pradāsyāmi yuṣmadarthe dhṛtā mayā

47.66

ततो देवास्तु तान्दृष्ट्वा वृतान्काव्येन धीमता

tato devāstu tāndṛṣṭvā vṛtānkāvyena dhīmatā

47.66.2

संमन्त्रयन्ति देवा वै संविज्ञास्तु जिघृक्षया

saṃmantrayanti devā vai saṃvijñāstu jighṛkṣayā

47.67

काव्यो ह्य् एष इदं सर्वं व्यावर्तयति नो बलात्

kāvyo hy eṣa idaṃ sarvaṃ vyāvartayati no balāt

47.67.2

साधु गच्छामहे तूर्णं यावन्नाध्यापयिष्यति

sādhu gacchāmahe tūrṇaṃ yāvannādhyāpayiṣyati

47.68

प्रसह्य हत्वा शिष्टांस्तु पातालं प्रापयामहे

prasahya hatvā śiṣṭāṃstu pātālaṃ prāpayāmahe

47.68.2

ततो देवास्तु संरब्धा दानवान् उपसृत्य ह

tato devāstu saṃrabdhā dānavān upasṛtya ha

47.69

ततस्ते वध्यमानास्तु काव्यमेवाभिदुद्रुवुः

tataste vadhyamānāstu kāvyamevābhidudruvuḥ

47.69.2

ततः काव्यस्तु तान्दृष्ट्वा तूर्णं देवैर् अभिद्रुतान्

tataḥ kāvyastu tāndṛṣṭvā tūrṇaṃ devair abhidrutān

47.70

रक्षां काव्येन संहृत्य देवास्तेऽप्यसुरार्दिताः

rakṣāṃ kāvyena saṃhṛtya devāste'pyasurārditāḥ

47.70.2

काव्यं दृष्ट्वा स्थितं देवा निःशङ्कमसुराञ्जहुः

kāvyaṃ dṛṣṭvā sthitaṃ devā niḥśaṅkamasurāñjahuḥ

47.71

ततः काव्योऽनुचिन्त्याथ ब्राह्मणो वचनं हितम्

tataḥ kāvyo'nucintyātha brāhmaṇo vacanaṃ hitam

47.71.2

तानुवाच ततः काव्यः पूर्वं वृत्तमनुस्मरन्

tānuvāca tataḥ kāvyaḥ pūrvaṃ vṛttamanusmaran

47.72

त्रैलोक्यं वो हृतं सर्वं वामनेन त्रिभिः क्रमैः

trailokyaṃ vo hṛtaṃ sarvaṃ vāmanena tribhiḥ kramaiḥ

Matsyapurāṇa