5.37

कुर्याद् घृतपशुं सङ्गे कुर्यात् पिष्टपशुं तथा

kuryād ghṛtapaśuṃ saṅge kuryāt piṣṭapaśuṃ tathā

5.37.2

न त्व् एव तु वृथा हन्तुं पशुम् इच्छेत् कदाचन

na tv eva tu vṛthā hantuṃ paśum icchet kadācana

5.38

यावन्ति पशुरोमाणि तावत्कृत्वो ह मारणम्

yāvanti paśuromāṇi tāvatkṛtvo ha māraṇam

5.38.2

वृथापशुघ्नः प्राप्नोति प्रेत्य जन्मनि जन्मनि

vṛthāpaśughnaḥ prāpnoti pretya janmani janmani

5.39

यज्ञार्थं पशवः सृष्टाः स्वयम् एव स्वयंभुवा

yajñārthaṃ paśavaḥ sṛṣṭāḥ svayam eva svayaṃbhuvā

5.39.2

यज्ञो ऽस्य भूत्यै सर्वस्य तस्माद् यज्ञे वधो ऽवधः

yajño 'sya bhūtyai sarvasya tasmād yajñe vadho 'vadhaḥ

5.40

ओषध्यः पशवो वृक्षास् तिर्यञ्चः पक्षिणस् तथा

oṣadhyaḥ paśavo vṛkṣās tiryañcaḥ pakṣiṇas tathā

5.40.2

यज्ञार्थं निधनं प्राप्ताः प्राप्नुवन्त्य् उत्सृतीः पुनः

yajñārthaṃ nidhanaṃ prāptāḥ prāpnuvanty utsṛtīḥ punaḥ

5.41

मधुपर्के च यज्ञे च पितृदैवतकर्मणि

madhuparke ca yajñe ca pitṛdaivatakarmaṇi

5.41.2

अत्रैव पशवो हिंस्या नान्यत्रेत्य् अब्रवीन् मनुः

atraiva paśavo hiṃsyā nānyatrety abravīn manuḥ

5.42

एष्व् अर्थेषु पशून् हिंसन् वेदतत्त्वार्थविद् द्विजः

eṣv artheṣu paśūn hiṃsan vedatattvārthavid dvijaḥ

5.42.2

आत्मानं च पशुं चैव गमयत्य् उत्तमां गतिम्

ātmānaṃ ca paśuṃ caiva gamayaty uttamāṃ gatim

5.43

गृहे गुराव् अरण्ये वा निवसन्न् आत्मवान् द्विजः

gṛhe gurāv araṇye vā nivasann ātmavān dvijaḥ

5.43.2

नावेदविहितां हिंसाम् आपद्य् अपि समाचरेत्

nāvedavihitāṃ hiṃsām āpady api samācaret

5.44

या वेदविहिता हिंसा नियतास्मिंश् चराचरे

yā vedavihitā hiṃsā niyatāsmiṃś carācare

5.44.2

अहिंसाम् एव तां विद्याद् वेदाद् धर्मो हि निर्बभौ

ahiṃsām eva tāṃ vidyād vedād dharmo hi nirbabhau

5.45

यो ऽहिंसकानि भूतानि हिनस्त्य् आत्मसुखेच्छया

yo 'hiṃsakāni bhūtāni hinasty ātmasukhecchayā

5.45.2

स जीवंश् च मृतश् चैव न क्वचित् सुखम् एधते

sa jīvaṃś ca mṛtaś caiva na kvacit sukham edhate

5.46

यो बन्धनवधक्लेशान् प्राणिनां न चिकीर्षति

yo bandhanavadhakleśān prāṇināṃ na cikīrṣati

5.46.2

स सर्वस्य हितप्रेप्सुः सुखम् अत्यन्तम् अश्नुते

sa sarvasya hitaprepsuḥ sukham atyantam aśnute

Manusmṛti