3.213

अक्रोधनान् सुप्रसादान् वदन्त्य् एतान् पुरातनान्

akrodhanān suprasādān vadanty etān purātanān

3.213.2

लोकस्याप्यायने युक्तान् श्राद्धदेवान् द्विजोत्तमान्

lokasyāpyāyane yuktān śrāddhadevān dvijottamān

3.214

अपसव्यम् अग्नौ कृत्वा सर्वम् आवृत्य विक्रमम्

apasavyam agnau kṛtvā sarvam āvṛtya vikramam

3.214.2

अपसव्येन हस्तेन निर्वपेद् उदकं भुवि

apasavyena hastena nirvaped udakaṃ bhuvi

3.215

त्रींस् तु तस्माद्धविःशेषात् पिण्डान् कृत्वा समाहितः

trīṃs tu tasmāddhaviḥśeṣāt piṇḍān kṛtvā samāhitaḥ

3.215.2

औदकेनैव विधिना निर्वपेद् दक्षिणामुखः

audakenaiva vidhinā nirvaped dakṣiṇāmukhaḥ

3.216

न्युप्य पिण्डांस् ततस् तांस् तु प्रयतो विधिपूर्वकम्

nyupya piṇḍāṃs tatas tāṃs tu prayato vidhipūrvakam

3.216.2

तेषु दर्भेषु तं हस्तं निर्मृज्याल्लेपभागिनाम्

teṣu darbheṣu taṃ hastaṃ nirmṛjyāllepabhāginām

3.217

आचम्योदक् परावृत्य त्रिर् आयम्य शनैर् असून्

ācamyodak parāvṛtya trir āyamya śanair asūn

3.217.2

षड् ऋतूंश् च नमस्कुर्यात् पितॄन् एव च मन्त्रवत्

ṣaḍ ṛtūṃś ca namaskuryāt pitṝn eva ca mantravat

3.218

उदकं निनयेच्छेषं शनैः पिण्डान्तिके पुनः

udakaṃ ninayeccheṣaṃ śanaiḥ piṇḍāntike punaḥ

3.218.2

अवजिघ्रेच् च तान् पिण्डान् यथान्युप्तान् समाहितः

avajighrec ca tān piṇḍān yathānyuptān samāhitaḥ

3.219

पिण्डेभ्यस् त्व् अल्पिकां मात्रां समादायानुपूर्वशः

piṇḍebhyas tv alpikāṃ mātrāṃ samādāyānupūrvaśaḥ

3.219.2

तान् एव विप्रान् आसीनान् विधिवत् पूर्वम् आशयेत्

tān eva viprān āsīnān vidhivat pūrvam āśayet

3.220

ध्रियमाणे तु पितरि पूर्वेषाम् एव निर्वपेत्

dhriyamāṇe tu pitari pūrveṣām eva nirvapet

3.220.2

विप्रवद् वापि तं श्राद्धे स्वकं पितरम् आशयेत्

vipravad vāpi taṃ śrāddhe svakaṃ pitaram āśayet

3.221

पिता यस्य निवृत्तः स्याज् जीवेच्चापि पितामहः

pitā yasya nivṛttaḥ syāj jīveccāpi pitāmahaḥ

3.221.2

पितुः स नाम संकीर्त्य कीर्तयेत् प्रपितामहम्

pituḥ sa nāma saṃkīrtya kīrtayet prapitāmaham

3.222

पितामहो वा तच्छ्राद्धं भुञ्जीतेत्य् अब्रवीन् मनुः

pitāmaho vā tacchrāddhaṃ bhuñjītety abravīn manuḥ

3.222.2

कामं वा समनुज्ञातः स्वयम् एव समाचरेत्

kāmaṃ vā samanujñātaḥ svayam eva samācaret

Manusmṛti