12.13.2

येन वेदयते सर्वं सुखं दुःखं च जन्मसु

yena vedayate sarvaṃ sukhaṃ duḥkhaṃ ca janmasu

12.14

ताव् उभौ भूतसंपृक्तौ महान् क्षेत्रज्ञ एव च

tāv ubhau bhūtasaṃpṛktau mahān kṣetrajña eva ca

12.14.2

उच्चावचेषु भूतेषु स्थितं तं व्याप्य तिष्ठतः

uccāvaceṣu bhūteṣu sthitaṃ taṃ vyāpya tiṣṭhataḥ

12.15

असंख्या मूर्तयस् तस्य निष्पतन्ति शरीरतः

asaṃkhyā mūrtayas tasya niṣpatanti śarīrataḥ

12.15.2

उच्चावचानि भूतानि सततं चेष्टयन्ति याः

uccāvacāni bhūtāni satataṃ ceṣṭayanti yāḥ

12.16

पञ्चभ्य एव मात्राभ्यः प्रेत्य दुष्कृतीनां नृणाम्

pañcabhya eva mātrābhyaḥ pretya duṣkṛtīnāṃ nṛṇām

12.16.2

शरीरं यातनार्थीयम् अन्यद् उत्पद्यते ध्रुवम्

śarīraṃ yātanārthīyam anyad utpadyate dhruvam

12.17

तेनानुभूय ता यामीः शरीरेणेह यातनाः

tenānubhūya tā yāmīḥ śarīreṇeha yātanāḥ

12.17.2

तास्व् एव भूतमात्रासु प्रलीयन्ते विभागशः

tāsv eva bhūtamātrāsu pralīyante vibhāgaśaḥ

12.18

सो ऽनुभूयासुखोदर्कान् दोषान् विषयसङ्गजान्

so 'nubhūyāsukhodarkān doṣān viṣayasaṅgajān

12.18.2

व्यपेतकल्मषो ऽभ्येति ताव् एवोभौ महौजसौ

vyapetakalmaṣo 'bhyeti tāv evobhau mahaujasau

12.19

तौ धर्मं पश्यतस् तस्य पापं चातन्द्रितौ सह

tau dharmaṃ paśyatas tasya pāpaṃ cātandritau saha

12.19.2

याभ्यां प्राप्नोति संपृक्तः प्रेत्येह च सुखासुखम्

yābhyāṃ prāpnoti saṃpṛktaḥ pretyeha ca sukhāsukham

12.20

यद्य् आचरति धर्मं स प्रायशो ऽधर्मम् अल्पशः

yady ācarati dharmaṃ sa prāyaśo 'dharmam alpaśaḥ

12.20.2

तैर् एव चावृतो भूतैः स्वर्गे सुखम् उपाश्नुते

tair eva cāvṛto bhūtaiḥ svarge sukham upāśnute

12.21

यदि तु प्रायशो ऽधर्मं सेवते धर्मम् अल्पशः

yadi tu prāyaśo 'dharmaṃ sevate dharmam alpaśaḥ

12.21.2

तैर् भूतैः स परित्यक्तो यामीः प्राप्नोति यातनाः

tair bhūtaiḥ sa parityakto yāmīḥ prāpnoti yātanāḥ

12.22

यामीस् ता यातनाः प्राप्य स जीवो वीतकल्मषः

yāmīs tā yātanāḥ prāpya sa jīvo vītakalmaṣaḥ

12.22.2

तान्य् एव पञ्च भूतानि पुनर् अप्येति भागशः

tāny eva pañca bhūtāni punar apyeti bhāgaśaḥ

12.23

एता दृष्ट्वास्य जीवस्य गतीः स्वेनैव चेतसा

etā dṛṣṭvāsya jīvasya gatīḥ svenaiva cetasā

Manusmṛti