1.101

स्वम् एव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च

svam eva brāhmaṇo bhuṅkte svaṃ vaste svaṃ dadāti ca

1.101.2

आनृशंस्याद् ब्राह्मणस्य भुञ्जते हीतरे जनाः

ānṛśaṃsyād brāhmaṇasya bhuñjate hītare janāḥ

1.102

तस्य कर्मविवेकार्थं शेषाणाम् अनुपूर्वशः

tasya karmavivekārthaṃ śeṣāṇām anupūrvaśaḥ

1.102.2

स्वायम्भुवो मनुर् धीमान् इदं शास्त्रम् अकल्पयत्

svāyambhuvo manur dhīmān idaṃ śāstram akalpayat

1.103

विदुषा ब्राह्मणेनेदम् अध्येतव्यं प्रयत्नतः

viduṣā brāhmaṇenedam adhyetavyaṃ prayatnataḥ

1.103.2

शिष्येभ्यश् च प्रवक्तव्यं सम्यङ् नान्येन केनचित्

śiṣyebhyaś ca pravaktavyaṃ samyaṅ nānyena kenacit

1.104

इदं शास्त्रम् अधीयानो ब्राह्मणः शंसितव्रतः

idaṃ śāstram adhīyāno brāhmaṇaḥ śaṃsitavrataḥ

1.104.2

मनोवाग्देहजैर् नित्यं कर्मदोषैर् न लिप्यते

manovāgdehajair nityaṃ karmadoṣair na lipyate

1.105

पुनाति पङ्क्तिं वंश्यांश् च सप्तसप्त परावरान्

punāti paṅktiṃ vaṃśyāṃś ca saptasapta parāvarān

1.105.2

पृथिवीम् अपि चैवेमां कृत्स्नाम् एको ऽपि सो ऽर्हति

pṛthivīm api caivemāṃ kṛtsnām eko 'pi so 'rhati

1.106

इदं स्वस्त्ययनं श्रेष्ठम् इदं बुद्धिविवर्धनम्

idaṃ svastyayanaṃ śreṣṭham idaṃ buddhivivardhanam

1.106.2

इदं यशस्यम् आयुष्यम् इदं निःश्रेयसं परम्

idaṃ yaśasyam āyuṣyam idaṃ niḥśreyasaṃ param

1.107

अस्मिन् धर्मो ऽखिलेनोक्तो गुणदोषौ च कर्मणाम्

asmin dharmo 'khilenokto guṇadoṣau ca karmaṇām

1.107.2

चतुर्णाम् अपि वर्णानाम् आचारश् चैव शाश्वतः

caturṇām api varṇānām ācāraś caiva śāśvataḥ

1.108

आचारः परमो धर्मः श्रुत्युक्तः स्मार्त एव च

ācāraḥ paramo dharmaḥ śrutyuktaḥ smārta eva ca

1.108.2

तस्माद् अस्मिन् सदा युक्तो नित्यं स्याद् आत्मवान् द्विजः

tasmād asmin sadā yukto nityaṃ syād ātmavān dvijaḥ

1.109

आचाराद् विच्युतो विप्रो न वेदफलम् अश्नुते

ācārād vicyuto vipro na vedaphalam aśnute

1.109.2

आचारेण तु संयुक्तः सम्पूर्णफलभाज् भवेत्

ācāreṇa tu saṃyuktaḥ sampūrṇaphalabhāj bhavet

1.110

एवम् आचारतो दृष्ट्वा धर्मस्य मुनयो गतिम्

evam ācārato dṛṣṭvā dharmasya munayo gatim

1.110.2

सर्वस्य तपसो मूलम् आचारं जगृहुः परम्

sarvasya tapaso mūlam ācāraṃ jagṛhuḥ param

Manusmṛti