12.173.43

इच्छन्तस्ते विहाराय सुखं महद् अवाप्नुयुः

icchantaste vihārāya sukhaṃ mahad avāpnuyuḥ

12.173.43.2

उत जाताः सुनक्षत्रे सुतीर्थाः सुमुहूर्तजाः

uta jātāḥ sunakṣatre sutīrthāḥ sumuhūrtajāḥ

12.173.44

नक्षत्रेष्वासुरेष्वन्ये दुस्तीर्था दुर्मुहूर्तजाः

nakṣatreṣvāsureṣvanye dustīrthā durmuhūrtajāḥ

12.173.44.2

संपतन्त्यासुरीं योनिं यज्ञप्रसववर्जिताम्

saṃpatantyāsurīṃ yoniṃ yajñaprasavavarjitām

12.173.45

अहम् आसं पण्डितको हैतुको वेदनिन्दकः

aham āsaṃ paṇḍitako haituko vedanindakaḥ

12.173.45.2

आन्वीक्षिकीं तर्कविद्याम् अनुरक्तो निरर्थिकाम्

ānvīkṣikīṃ tarkavidyām anurakto nirarthikām

12.173.46

हेतुवादान् प्रवदिता वक्ता संसत्सु हेतुमत्

hetuvādān pravaditā vaktā saṃsatsu hetumat

12.173.46.2

आक्रोष्टा चाभिवक्ता च ब्रह्मयज्ञेषु वै द्विजान्

ākroṣṭā cābhivaktā ca brahmayajñeṣu vai dvijān

12.173.47

नास्तिकः सर्वशङ्की च मूर्खः पण्डितमानिकः

nāstikaḥ sarvaśaṅkī ca mūrkhaḥ paṇḍitamānikaḥ

12.173.47.2

तस्येयं फलनिर्वृत्तिः सृगालत्वं मम द्विज

tasyeyaṃ phalanirvṛttiḥ sṛgālatvaṃ mama dvija

12.173.48

अपि जातु तथा तत् स्याद् अहोरात्रशतैर् अपि

api jātu tathā tat syād ahorātraśatair api

12.173.48.2

यद् अहं मानुषीं योनिं सृगालः प्राप्नुयां पुनः

yad ahaṃ mānuṣīṃ yoniṃ sṛgālaḥ prāpnuyāṃ punaḥ

12.173.49

संतुष्टश्चाप्रमत्तश्च यज्ञदानतपोरतिः

saṃtuṣṭaścāpramattaśca yajñadānataporatiḥ

12.173.49.2

ज्ञेयज्ञाता भवेयं वै वर्ज्यवर्जयिता तथा

jñeyajñātā bhaveyaṃ vai varjyavarjayitā tathā

12.173.50

ततः स मुनिर् उत्थाय काश्यपस्तम् उवाच ह

tataḥ sa munir utthāya kāśyapastam uvāca ha

12.173.50.2

अहो बतासि कुशलो बुद्धिमान् इति विस्मितः

aho batāsi kuśalo buddhimān iti vismitaḥ

12.173.51

समवैक्षत तं विप्रो ज्ञानदीर्घेण चक्षुषा

samavaikṣata taṃ vipro jñānadīrgheṇa cakṣuṣā

12.173.51.2

ददर्श चैनं देवानाम् इन्द्रं देवं शचीपतिम्

dadarśa cainaṃ devānām indraṃ devaṃ śacīpatim

12.173.52

ततः संपूजयामास काश्यपो हरिवाहनम्

tataḥ saṃpūjayāmāsa kāśyapo harivāhanam

12.173.52.2

अनुज्ञातश्च तेनाथ प्रविवेश स्वम् आश्रमम्

anujñātaśca tenātha praviveśa svam āśramam