12.171.34

धननाशो ऽधिकं दुःखं मन्ये सर्वमहत्तरम्

dhananāśo 'dhikaṃ duḥkhaṃ manye sarvamahattaram

12.171.34.2

ज्ञातयो ह्यवमन्यन्ते मित्राणि च धनच्युतम्

jñātayo hyavamanyante mitrāṇi ca dhanacyutam

12.171.35

अवज्ञानसहस्रैस्तु दोषाः कष्टतराधने

avajñānasahasraistu doṣāḥ kaṣṭatarādhane

12.171.35.2

धने सुखकला या च सापि दुःखैर् विधीयते

dhane sukhakalā yā ca sāpi duḥkhair vidhīyate

12.171.36

धनम् अस्येति पुरुषं पुरा निघ्नन्ति दस्यवः

dhanam asyeti puruṣaṃ purā nighnanti dasyavaḥ

12.171.36.2

क्लिश्यन्ति विविधैर् दण्डैर् नित्यम् उद्वेजयन्ति च

kliśyanti vividhair daṇḍair nityam udvejayanti ca

12.171.37

मन्दलोलुपता दुःखम् इति बुद्धं चिरान्मया

mandalolupatā duḥkham iti buddhaṃ cirānmayā

12.171.37.2

यद् यद् आलम्बसे काम तत् तद् एवानुरुध्यसे

yad yad ālambase kāma tat tad evānurudhyase

12.171.38

अतत्त्वज्ञो ऽसि बालश्च दुस्तोषो ऽपूरणो ऽनलः

atattvajño 'si bālaśca dustoṣo 'pūraṇo 'nalaḥ

12.171.38.2

नैव त्वं वेत्थ सुलभं नैव त्वं वेत्थ दुर्लभम्

naiva tvaṃ vettha sulabhaṃ naiva tvaṃ vettha durlabham

12.171.39

पातालम् इव दुष्पूरो मां दुःखैर् योक्तुम् इच्छसि

pātālam iva duṣpūro māṃ duḥkhair yoktum icchasi

12.171.39.2

नाहम् अद्य समावेष्टुं शक्यः काम पुनस्त्वया

nāham adya samāveṣṭuṃ śakyaḥ kāma punastvayā

12.171.40

निर्वेदम् अहम् आसाद्य द्रव्यनाशाद् यदृच्छया

nirvedam aham āsādya dravyanāśād yadṛcchayā

12.171.40.2

निर्वृतिं परमां प्राप्य नाद्य कामान् विचिन्तये

nirvṛtiṃ paramāṃ prāpya nādya kāmān vicintaye

12.171.41

अतिक्लेशान् सहामीह नाहं बुध्याम्यबुद्धिमान्

atikleśān sahāmīha nāhaṃ budhyāmyabuddhimān

12.171.41.2

निकृतो धननाशेन शये सर्वाङ्गविज्वरः

nikṛto dhananāśena śaye sarvāṅgavijvaraḥ

12.171.42

परित्यजामि काम त्वां हित्वा सर्वमनोगतीः

parityajāmi kāma tvāṃ hitvā sarvamanogatīḥ

12.171.42.2

न त्वं मया पुनः काम नस्योतेनेव रंस्यसे

na tvaṃ mayā punaḥ kāma nasyoteneva raṃsyase

12.171.43

क्षमिष्ये ऽक्षममाणानां न हिंसिष्ये च हिंसितः

kṣamiṣye 'kṣamamāṇānāṃ na hiṃsiṣye ca hiṃsitaḥ

12.171.43.2

द्वेष्यमुक्तः प्रियं वक्ष्याम्यनादृत्य तद् अप्रियम्

dveṣyamuktaḥ priyaṃ vakṣyāmyanādṛtya tad apriyam