12.169.17

तं पुत्रपशुसंमत्तं व्यासक्तमनसं नरम्

taṃ putrapaśusaṃmattaṃ vyāsaktamanasaṃ naram

12.169.17.2

सुप्तं व्याघ्रं महौघो वा मृत्युर् आदाय गच्छति

suptaṃ vyāghraṃ mahaugho vā mṛtyur ādāya gacchati

12.169.18

संचिन्वानकम् एवैकं कामानाम् अवितृप्तकम्

saṃcinvānakam evaikaṃ kāmānām avitṛptakam

12.169.18.2

व्याघ्रः पशुम् इवादाय मृत्युर् आदाय गच्छति

vyāghraḥ paśum ivādāya mṛtyur ādāya gacchati

12.169.19

इदं कृतम् इदं कार्यम् इदम् अन्यत् कृताकृतम्

idaṃ kṛtam idaṃ kāryam idam anyat kṛtākṛtam

12.169.19.2

एवम् ईहासुखासक्तं कृतान्तः कुरुते वशे

evam īhāsukhāsaktaṃ kṛtāntaḥ kurute vaśe

12.169.20

कृतानां फलम् अप्राप्तं कर्मणां फलसङ्गिनम्

kṛtānāṃ phalam aprāptaṃ karmaṇāṃ phalasaṅginam

12.169.20.2

क्षेत्रापणगृहासक्तं मृत्युर् आदाय गच्छति

kṣetrāpaṇagṛhāsaktaṃ mṛtyur ādāya gacchati

12.169.21

मृत्युर् जरा च व्याधिश्च दुःखं चानेककारणम्

mṛtyur jarā ca vyādhiśca duḥkhaṃ cānekakāraṇam

12.169.21.2

अनुषक्तं यदा देहे किं स्वस्थ इव तिष्ठसि

anuṣaktaṃ yadā dehe kiṃ svastha iva tiṣṭhasi

12.169.22

जातम् एवान्तको ऽन्ताय जरा चान्वेति देहिनम्

jātam evāntako 'ntāya jarā cānveti dehinam

12.169.22.2

अनुषक्ता द्वयेनैते भावाः स्थावरजङ्गमाः

anuṣaktā dvayenaite bhāvāḥ sthāvarajaṅgamāḥ

12.169.23

मृत्योर् वा गृहम् एवैतद् या ग्रामे वसतो रतिः

mṛtyor vā gṛham evaitad yā grāme vasato ratiḥ

12.169.23.2

देवानाम् एष वै गोष्ठो यद् अरण्यम् इति श्रुतिः

devānām eṣa vai goṣṭho yad araṇyam iti śrutiḥ

12.169.24

निबन्धनी रज्जुर् एषा या ग्रामे वसतो रतिः

nibandhanī rajjur eṣā yā grāme vasato ratiḥ

12.169.24.2

छित्त्वैनां सुकृतो यान्ति नैनां छिन्दन्ति दुष्कृतः

chittvaināṃ sukṛto yānti naināṃ chindanti duṣkṛtaḥ

12.169.25

न हिंसयति यः प्राणान् मनोवाक्कायहेतुभिः

na hiṃsayati yaḥ prāṇān manovākkāyahetubhiḥ

12.169.25.2

जीवितार्थापनयनैः कर्मभिर् न स बध्यते

jīvitārthāpanayanaiḥ karmabhir na sa badhyate

12.169.26

न मृत्युसेनाम् आयान्तीं जातु कश्चित् प्रबाधते

na mṛtyusenām āyāntīṃ jātu kaścit prabādhate

12.169.26.2

ऋते सत्यम् असंत्याज्यं सत्ये ह्यमृतम् आश्रितम्

ṛte satyam asaṃtyājyaṃ satye hyamṛtam āśritam