12.168.26

ये तु बुद्धिसुखं प्राप्ता द्वंद्वातीता विमत्सराः

ye tu buddhisukhaṃ prāptā dvaṃdvātītā vimatsarāḥ

12.168.26.2

तान्नैवार्था न चानर्था व्यथयन्ति कदाचन

tānnaivārthā na cānarthā vyathayanti kadācana

12.168.27

अथ ये बुद्धिम् अप्राप्ता व्यतिक्रान्ताश्च मूढताम्

atha ye buddhim aprāptā vyatikrāntāśca mūḍhatām

12.168.27.2

ते ऽतिवेलं प्रहृष्यन्ति संतापम् उपयान्ति च

te 'tivelaṃ prahṛṣyanti saṃtāpam upayānti ca

12.168.28

नित्यप्रमुदिता मूढा दिवि देवगणा इव

nityapramuditā mūḍhā divi devagaṇā iva

12.168.28.2

अवलेपेन महता परिदृब्धा विचेतसः

avalepena mahatā paridṛbdhā vicetasaḥ

12.168.29

सुखं दुःखान्तम् आलस्यं दुःखं दाक्ष्यं सुखोदयम्

sukhaṃ duḥkhāntam ālasyaṃ duḥkhaṃ dākṣyaṃ sukhodayam

12.168.29.2

भूतिश्चैव श्रिया सार्धं दक्षे वसति नालसे

bhūtiścaiva śriyā sārdhaṃ dakṣe vasati nālase

12.168.30

सुखं वा यदि वा दुःखं द्वेष्यं वा यदि वा प्रियम्

sukhaṃ vā yadi vā duḥkhaṃ dveṣyaṃ vā yadi vā priyam

12.168.30.2

प्राप्तं प्राप्तम् उपासीत हृदयेनापराजितः

prāptaṃ prāptam upāsīta hṛdayenāparājitaḥ

12.168.31

शोकस्थानसहस्राणि हर्षस्थानशतानि च

śokasthānasahasrāṇi harṣasthānaśatāni ca

12.168.31.2

दिवसे दिवसे मूढम् आविशन्ति न पण्डितम्

divase divase mūḍham āviśanti na paṇḍitam

12.168.32

बुद्धिमन्तं कृतप्रज्ञं शुश्रूषुम् अनसूयकम्

buddhimantaṃ kṛtaprajñaṃ śuśrūṣum anasūyakam

12.168.32.2

दान्तं जितेन्द्रियं चापि शोको न स्पृशते नरम्

dāntaṃ jitendriyaṃ cāpi śoko na spṛśate naram

12.168.33

एतां बुद्धिं समास्थाय गुप्तचित्तश्चरेद् बुधः

etāṃ buddhiṃ samāsthāya guptacittaścared budhaḥ

12.168.33.2

उदयास्तमयज्ञं हि न शोकः स्प्रष्टुम् अर्हति

udayāstamayajñaṃ hi na śokaḥ spraṣṭum arhati

12.168.34

यन्निमित्तं भवेच्छोकस्त्रासो वा दुःखम् एव वा

yannimittaṃ bhavecchokastrāso vā duḥkham eva vā

12.168.34.2

आयासो वा यतोमूलस्तद् एकाङ्गम् अपि त्यजेत्

āyāso vā yatomūlastad ekāṅgam api tyajet

12.168.35

यद् यत् त्यजति कामानां तत् सुखस्याभिपूर्यते

yad yat tyajati kāmānāṃ tat sukhasyābhipūryate

12.168.35.2

कामानुसारी पुरुषः कामान् अनु विनश्यति

kāmānusārī puruṣaḥ kāmān anu vinaśyati