12.167.15.2

ब्रह्मा च तं महात्मानम् आतिथ्येनाभ्यपूजयत्

brahmā ca taṃ mahātmānam ātithyenābhyapūjayat

12.167.16

गौतमश्चापि सम्प्राप्य पुनस्तं शबरालयम्

gautamaścāpi samprāpya punastaṃ śabarālayam

12.167.16.2

शूद्रायां जनयामास पुत्रान् दुष्कृतकारिणः

śūdrāyāṃ janayāmāsa putrān duṣkṛtakāriṇaḥ

12.167.17

शापश्च सुमहांस्तस्य दत्तः सुरगणैस्तदा

śāpaśca sumahāṃstasya dattaḥ suragaṇaistadā

12.167.17.2

कुक्षौ पुनर्भ्वां भार्यायां जनयित्वा चिरात् सुतान्

kukṣau punarbhvāṃ bhāryāyāṃ janayitvā cirāt sutān

12.167.17.3

निरयं प्राप्स्यति महत् कृतघ्नो ऽयम् इति प्रभो

nirayaṃ prāpsyati mahat kṛtaghno 'yam iti prabho

12.167.18

एतत् प्राह पुरा सर्वं नारदो मम भारत

etat prāha purā sarvaṃ nārado mama bhārata

12.167.18.2

संस्मृत्य चापि सुमहद् आख्यानं पुरुषर्षभ

saṃsmṛtya cāpi sumahad ākhyānaṃ puruṣarṣabha

12.167.18.3

मयापि भवते सर्वं यथावद् उपवर्णितम्

mayāpi bhavate sarvaṃ yathāvad upavarṇitam

12.167.19

कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम्

kutaḥ kṛtaghnasya yaśaḥ kutaḥ sthānaṃ kutaḥ sukham

12.167.19.2

अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

aśraddheyaḥ kṛtaghno hi kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ

12.167.20

मित्रद्रोहो न कर्तव्यः पुरुषेण विशेषतः

mitradroho na kartavyaḥ puruṣeṇa viśeṣataḥ

12.167.20.2

मित्रध्रुङ् निरयं घोरम् अनन्तं

nirayaṃ ghoram anantaṃ pratipadyate

12.167.21

कृतज्ञेन सदा भाव्यं मित्रकामेन चानघ

kṛtajñena sadā bhāvyaṃ mitrakāmena cānagha

12.167.21.2

मित्रात् प्रभवते सत्यं मित्रात् प्रभवते बलम्

mitrāt prabhavate satyaṃ mitrāt prabhavate balam

12.167.21.3

सत्कारैर् उत्तमैर् मित्रं पूजयेत विचक्षणः

satkārair uttamair mitraṃ pūjayeta vicakṣaṇaḥ

12.167.22

परित्याज्यो बुधैः पापः कृतघ्नो निरपत्रपः

parityājyo budhaiḥ pāpaḥ kṛtaghno nirapatrapaḥ

12.167.22.2

मित्रद्रोही कुलाङ्गारः पापकर्मा नराधमः

mitradrohī kulāṅgāraḥ pāpakarmā narādhamaḥ

12.167.23

एष धर्मभृतां श्रेष्ठ प्रोक्तः पापो मया तव

eṣa dharmabhṛtāṃ śreṣṭha proktaḥ pāpo mayā tava

12.167.23.2

मित्रद्रोही कृतघ्नो वै किं भूयः श्रोतुम् इच्छसि

mitradrohī kṛtaghno vai kiṃ bhūyaḥ śrotum icchasi