12.165.15.2

ईप्सितं भोजनवरं लभन्ते सत्कृतं सदा

īpsitaṃ bhojanavaraṃ labhante satkṛtaṃ sadā

12.165.16

विशेषतस्तु कार्त्तिक्यां द्विजेभ्यः सम्प्रयच्छति

viśeṣatastu kārttikyāṃ dvijebhyaḥ samprayacchati

12.165.16.2

शरद्व्यपाये रत्नानि पौर्णमास्याम् इति श्रुतिः

śaradvyapāye ratnāni paurṇamāsyām iti śrutiḥ

12.165.17

सुवर्णं रजतं चैव मणीन् अथ च मौक्तिकम्

suvarṇaṃ rajataṃ caiva maṇīn atha ca mauktikam

12.165.17.2

वज्रान्महाधनांश्चैव वैडूर्याजिनराङ्कवान्

vajrānmahādhanāṃścaiva vaiḍūryājinarāṅkavān

12.165.18

रत्नराशीन् विनिक्षिप्य दक्षिणार्थे स भारत

ratnarāśīn vinikṣipya dakṣiṇārthe sa bhārata

12.165.18.2

ततः प्राह द्विजश्रेष्ठान् विरूपाक्षो महायशाः

tataḥ prāha dvijaśreṣṭhān virūpākṣo mahāyaśāḥ

12.165.19

गृह्णीत रत्नान्येतानि यथोत्साहं यथेष्टतः

gṛhṇīta ratnānyetāni yathotsāhaṃ yatheṣṭataḥ

12.165.19.2

येषु येषु च भाण्डेषु भुक्तं वो द्विजसत्तमाः

yeṣu yeṣu ca bhāṇḍeṣu bhuktaṃ vo dvijasattamāḥ

12.165.19.3

तान्येवादाय गच्छध्वं स्ववेश्मानीति भारत

tānyevādāya gacchadhvaṃ svaveśmānīti bhārata

12.165.20

इत्युक्तवचने तस्मिन् राक्षसेन्द्रे महात्मनि

ityuktavacane tasmin rākṣasendre mahātmani

12.165.20.2

यथेष्टं तानि रत्नानि जगृहुर् ब्राह्मणर्षभाः

yatheṣṭaṃ tāni ratnāni jagṛhur brāhmaṇarṣabhāḥ

12.165.21

ततो महार्हैस्ते सर्वे रत्नैर् अभ्यर्चिताः शुभैः

tato mahārhaiste sarve ratnair abhyarcitāḥ śubhaiḥ

12.165.21.2

ब्राह्मणा मृष्टवसनाः सुप्रीताः स्म तदाभवन्

brāhmaṇā mṛṣṭavasanāḥ suprītāḥ sma tadābhavan

12.165.22

ततस्तान् राक्षसेन्द्रश्च द्विजान् आह पुनर् वचः

tatastān rākṣasendraśca dvijān āha punar vacaḥ

12.165.22.2

नानादिगागतान् राजन् राक्षसान् प्रतिषिध्य वै

nānādigāgatān rājan rākṣasān pratiṣidhya vai

12.165.23

अध्यैकदिवसं विप्रा न वो ऽस्तीह भयं

viprā na vo 'stīha bhayaṃ kvacit

12.165.23.2

राक्षसेभ्यः प्रमोदध्वम् इष्टतो यात माचिरम्

rākṣasebhyaḥ pramodadhvam iṣṭato yāta māciram

12.165.24

ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे विप्रसंघाः समन्ततः

tataḥ pradudruvuḥ sarve viprasaṃghāḥ samantataḥ

12.165.24.2

गौतमो ऽपि सुवर्णस्य भारम् आदाय सत्वरः

gautamo 'pi suvarṇasya bhāram ādāya satvaraḥ