12.157.7.2

क्षमया तिष्ठते राजञ् श्रीमांश्च विनिवर्तते

kṣamayā tiṣṭhate rājañ śrīmāṃśca vinivartate

12.157.8

संकल्पाज्जायते कामः सेव्यमानो विवर्धते

saṃkalpājjāyate kāmaḥ sevyamāno vivardhate

12.157.8.2

अवद्यदर्शनाद् व्येति तत्त्वज्ञानाच्च धीमताम्

avadyadarśanād vyeti tattvajñānācca dhīmatām

12.157.9

विरुद्धानि हि शास्त्राणि पश्यन्तीहाल्पबुद्धयः

viruddhāni hi śāstrāṇi paśyantīhālpabuddhayaḥ

12.157.9.2

विवित्सा जायते तत्र तत्त्वज्ञानान्निवर्तते

vivitsā jāyate tatra tattvajñānānnivartate

12.157.10

प्रीतेः शोकः प्रभवति वियोगात् तस्य देहिनः

prīteḥ śokaḥ prabhavati viyogāt tasya dehinaḥ

12.157.10.2

यदा निरर्थकं वेत्ति तदा सद्यः प्रणश्यति

yadā nirarthakaṃ vetti tadā sadyaḥ praṇaśyati

12.157.11

परासुता क्रोधलोभाद् अभ्यासाच्च प्रवर्तते

parāsutā krodhalobhād abhyāsācca pravartate

12.157.11.2

दयया सर्वभूतानां निर्वेदात् सा निवर्तते

dayayā sarvabhūtānāṃ nirvedāt sā nivartate

12.157.12

सत्त्वत्यागात् तु मात्सर्यम् अहितानि च सेवते

sattvatyāgāt tu mātsaryam ahitāni ca sevate

12.157.12.2

एतत् तु क्षीयते तात साधूनाम् उपसेवनात्

etat tu kṣīyate tāta sādhūnām upasevanāt

12.157.13

कुलाज्ज्ञानात् तथैश्वर्यान्मदो भवति देहिनाम्

kulājjñānāt tathaiśvaryānmado bhavati dehinām

12.157.13.2

एभिर् एव तु विज्ञातैर् मदः सद्यः प्रणश्यति

ebhir eva tu vijñātair madaḥ sadyaḥ praṇaśyati

12.157.14

ईर्ष्या कामात् प्रभवति संघर्षाच्चैव भारत

īrṣyā kāmāt prabhavati saṃgharṣāccaiva bhārata

12.157.14.2

इतरेषां तु मर्त्यानां प्रज्ञया सा प्रणश्यति

itareṣāṃ tu martyānāṃ prajñayā sā praṇaśyati

12.157.15

विभ्रमाल् लोकबाह्यानां द्वेष्यैर् वाक्यैर् असंगतैः

vibhramāl lokabāhyānāṃ dveṣyair vākyair asaṃgataiḥ

12.157.15.2

कुत्सा संजायते राजन्न् उपेक्षाभिः प्रशाम्यति

kutsā saṃjāyate rājann upekṣābhiḥ praśāmyati

12.157.16

प्रतिकर्तुम् अशक्याय बलस्थायापकारिणे

pratikartum aśakyāya balasthāyāpakāriṇe

12.157.16.2

असूया जायते तीव्रा कारुण्याद् विनिवर्तते

asūyā jāyate tīvrā kāruṇyād vinivartate

12.157.17

कृपणान् सततं दृष्ट्वा ततः संजायते कृपा

kṛpaṇān satataṃ dṛṣṭvā tataḥ saṃjāyate kṛpā