12.156.14.2

क्षमते सर्वतः साधुः साध्वाप्नोति च सत्यवान्

kṣamate sarvataḥ sādhuḥ sādhvāpnoti ca satyavān

12.156.15

कल्याणं कुरुते गाढं ह्रीमान्न श्लाघते क्वचित्

kalyāṇaṃ kurute gāḍhaṃ hrīmānna ślāghate kvacit

12.156.15.2

प्रशान्तवाङ्मना नित्यं ह्रीस्तु धर्माद् अवाप्यते

praśāntavāṅmanā nityaṃ hrīstu dharmād avāpyate

12.156.16

धर्मार्थहेतोः क्षमते तितिक्षा क्षान्तिर् उच्यते

dharmārthahetoḥ kṣamate titikṣā kṣāntir ucyate

12.156.16.2

लोकसंग्रहणार्थं तु सा तु धैर्येण लभ्यते

lokasaṃgrahaṇārthaṃ tu sā tu dhairyeṇa labhyate

12.156.17

त्यागः स्नेहस्य यस्त्यागो विषयाणां तथैव च

tyāgaḥ snehasya yastyāgo viṣayāṇāṃ tathaiva ca

12.156.17.2

रागद्वेषप्रहीणस्य त्यागो भवति नान्यथा

rāgadveṣaprahīṇasya tyāgo bhavati nānyathā

12.156.18

आर्यता नाम भूतानां यः करोति प्रयत्नतः

āryatā nāma bhūtānāṃ yaḥ karoti prayatnataḥ

12.156.18.2

शुभं कर्म निराकारो वीतरागत्वम् एव च

śubhaṃ karma nirākāro vītarāgatvam eva ca

12.156.19

धृतिर् नाम सुखे दुःखे यथा नाप्नोति विक्रियाम्

dhṛtir nāma sukhe duḥkhe yathā nāpnoti vikriyām

12.156.19.2

तां भजेत सदा प्राज्ञो य इच्छेद् भूतिम् आत्मनः

tāṃ bhajeta sadā prājño ya icched bhūtim ātmanaḥ

12.156.20

सर्वथा क्षमिणा भाव्यं तथा सत्यपरेण च

sarvathā kṣamiṇā bhāvyaṃ tathā satyapareṇa ca

12.156.20.2

वीतहर्षभयक्रोधो धृतिम् आप्नोति पण्डितः

vītaharṣabhayakrodho dhṛtim āpnoti paṇḍitaḥ

12.156.21

अद्रोहः सर्वभूतेषु कर्मणा मनसा गिरा

adrohaḥ sarvabhūteṣu karmaṇā manasā girā

12.156.21.2

अनुग्रहश्च दानं च सतां धर्मः सनातनः

anugrahaśca dānaṃ ca satāṃ dharmaḥ sanātanaḥ

12.156.22

एते त्रयोदशाकाराः पृथक् सत्यैकलक्षणाः

ete trayodaśākārāḥ pṛthak satyaikalakṣaṇāḥ

12.156.22.2

भजन्ते सत्यम् एवेह बृंहयन्ति च भारत

bhajante satyam eveha bṛṃhayanti ca bhārata

12.156.23

नान्तः शक्यो गुणानां हि वक्तुं सत्यस्य भारत

nāntaḥ śakyo guṇānāṃ hi vaktuṃ satyasya bhārata

12.156.23.2

अतः सत्यं प्रशंसन्ति विप्राः सपितृदेवताः

ataḥ satyaṃ praśaṃsanti viprāḥ sapitṛdevatāḥ

12.156.24

नास्ति सत्यात् परो धर्मो नानृतात् पातकं परम्

nāsti satyāt paro dharmo nānṛtāt pātakaṃ param