12.151.4.2

वरिष्ठं च गरिष्ठं च क्रोधे वैवस्वतं यथा

variṣṭhaṃ ca gariṣṭhaṃ ca krodhe vaivasvataṃ yathā

12.151.5

एवं तु वचनं श्रुत्वा नारदस्य समीरणः

evaṃ tu vacanaṃ śrutvā nāradasya samīraṇaḥ

12.151.5.2

शल्मलिं तम् उपागम्य क्रुद्धो वचनम् अब्रवीत्

śalmaliṃ tam upāgamya kruddho vacanam abravīt

12.151.6

शल्मले नारदे यत् तत् त्वयोक्तं मद्विगर्हणम्

śalmale nārade yat tat tvayoktaṃ madvigarhaṇam

12.151.6.2

अहं वायुः प्रभावं ते दर्शयाम्यात्मनो बलम्

ahaṃ vāyuḥ prabhāvaṃ te darśayāmyātmano balam

12.151.7

नाहं त्वा नाभिजानामि विदितश्चासि मे द्रुम

nāhaṃ tvā nābhijānāmi viditaścāsi me druma

12.151.7.2

पितामहः प्रजासर्गे त्वयि विश्रान्तवान् प्रभुः

pitāmahaḥ prajāsarge tvayi viśrāntavān prabhuḥ

12.151.8

तस्य विश्रमणाद् एव प्रसादो यः कृतस्तव

tasya viśramaṇād eva prasādo yaḥ kṛtastava

12.151.8.2

रक्ष्यसे तेन दुर्बुद्धे नात्मवीर्याद् द्रुमाधम

rakṣyase tena durbuddhe nātmavīryād drumādhama

12.151.9

यन्मा त्वम् अवजानीषे यथान्यं प्राकृतं तथा

yanmā tvam avajānīṣe yathānyaṃ prākṛtaṃ tathā

12.151.9.2

दर्शयाम्येष आत्मानं यथा माम् अवभोत्स्यसे

darśayāmyeṣa ātmānaṃ yathā mām avabhotsyase

12.151.10

एवम् उक्तस्ततः प्राह शल्मलिः प्रहसन्न् इव

evam uktastataḥ prāha śalmaliḥ prahasann iva

12.151.10.2

पवन त्वं वने क्रुद्धो दर्शयात्मानम् आत्मना

pavana tvaṃ vane kruddho darśayātmānam ātmanā

12.151.11

मयि वै त्यज्यतां क्रोधः किं मे क्रुद्धः करिष्यसि

mayi vai tyajyatāṃ krodhaḥ kiṃ me kruddhaḥ kariṣyasi

12.151.11.2

न ते बिभेमि पवन यद्यपि त्वं स्वयंप्रभुः

na te bibhemi pavana yadyapi tvaṃ svayaṃprabhuḥ

12.151.12

इत्येवम् उक्तः पवनः श्व इत्येवाब्रवीद् वचः

ityevam uktaḥ pavanaḥ śva ityevābravīd vacaḥ

12.151.12.2

दर्शयिष्यामि ते तेजस्ततो रात्रिर् उपागमत्

darśayiṣyāmi te tejastato rātrir upāgamat

12.151.13

अथ निश्चित्य मनसा शल्मलिर् वातकारितम्

atha niścitya manasā śalmalir vātakāritam

12.151.13.2

पश्यमानस्तदात्मानम् असमं मातरिश्वनः

paśyamānastadātmānam asamaṃ mātariśvanaḥ

12.151.14

नारदे यन्मया प्रोक्तं पवनं प्रति तन्मृषा

nārade yanmayā proktaṃ pavanaṃ prati tanmṛṣā