12.151.9

यन्मा त्वम् अवजानीषे यथान्यं प्राकृतं तथा

yanmā tvam avajānīṣe yathānyaṃ prākṛtaṃ tathā

12.151.9.2

दर्शयाम्येष आत्मानं यथा माम् अवभोत्स्यसे

darśayāmyeṣa ātmānaṃ yathā mām avabhotsyase

12.151.10

एवम् उक्तस्ततः प्राह शल्मलिः प्रहसन्न् इव

evam uktastataḥ prāha śalmaliḥ prahasann iva

12.151.10.2

पवन त्वं वने क्रुद्धो दर्शयात्मानम् आत्मना

pavana tvaṃ vane kruddho darśayātmānam ātmanā

12.151.11

मयि वै त्यज्यतां क्रोधः किं मे क्रुद्धः करिष्यसि

mayi vai tyajyatāṃ krodhaḥ kiṃ me kruddhaḥ kariṣyasi

12.151.11.2

न ते बिभेमि पवन यद्यपि त्वं स्वयंप्रभुः

na te bibhemi pavana yadyapi tvaṃ svayaṃprabhuḥ

12.151.12

इत्येवम् उक्तः पवनः श्व इत्येवाब्रवीद् वचः

ityevam uktaḥ pavanaḥ śva ityevābravīd vacaḥ

12.151.12.2

दर्शयिष्यामि ते तेजस्ततो रात्रिर् उपागमत्

darśayiṣyāmi te tejastato rātrir upāgamat

12.151.13

अथ निश्चित्य मनसा शल्मलिर् वातकारितम्

atha niścitya manasā śalmalir vātakāritam

12.151.13.2

पश्यमानस्तदात्मानम् असमं मातरिश्वनः

paśyamānastadātmānam asamaṃ mātariśvanaḥ

12.151.14

नारदे यन्मया प्रोक्तं पवनं प्रति तन्मृषा

nārade yanmayā proktaṃ pavanaṃ prati tanmṛṣā

12.151.14.2

असमर्थो ह्यहं वायोर् बलेन बलवान् हि सः

asamartho hyahaṃ vāyor balena balavān hi saḥ

12.151.15

मारुतो बलवान्नित्यं यथैनं नारदो ऽब्रवीत्

māruto balavānnityaṃ yathainaṃ nārado 'bravīt

12.151.15.2

अहं हि दुर्बलो ऽन्येभ्यो वृक्षेभ्यो नात्र संशयः

ahaṃ hi durbalo 'nyebhyo vṛkṣebhyo nātra saṃśayaḥ

12.151.16

किं तु बुद्ध्या समो नास्ति मम कश्चिद् वनस्पतिः

kiṃ tu buddhyā samo nāsti mama kaścid vanaspatiḥ

12.151.16.2

तद् अहं बुद्धिम् आस्थाय भयं मोक्ष्ये समीरणात्

tad ahaṃ buddhim āsthāya bhayaṃ mokṣye samīraṇāt

12.151.17

यदि तां बुद्धिम् आस्थाय चरेयुः पर्णिनो वने

yadi tāṃ buddhim āsthāya careyuḥ parṇino vane

12.151.17.2

अरिष्टाः स्युः सदा क्रुद्धात् पवनान्नात्र संशयः

ariṣṭāḥ syuḥ sadā kruddhāt pavanānnātra saṃśayaḥ

12.151.18

ते ऽत्र बाला न जानन्ति यथा नैनान् समीरणः

te 'tra bālā na jānanti yathā nainān samīraṇaḥ

12.151.18.2

समीरयेत संक्रुद्धो यथा जानाम्यहं तथा

samīrayeta saṃkruddho yathā jānāmyahaṃ tathā