12.149.104.2

वाक्यैर् अमृतकल्पैर् हि प्रातिष्ठन्त व्रजन्ति च

vākyair amṛtakalpair hi prātiṣṭhanta vrajanti ca

12.149.105

शोकदैन्यसमाविष्टा रुदन्तस्तस्थिरे तदा

śokadainyasamāviṣṭā rudantastasthire tadā

12.149.105.2

स्वकार्यकुशलाभ्यां ते संभ्राम्यन्ते ह नैपुणात्

svakāryakuśalābhyāṃ te saṃbhrāmyante ha naipuṇāt

12.149.106

तथा तयोर् विवदतोर् विज्ञानविदुषोर् द्वयोः

tathā tayor vivadator vijñānaviduṣor dvayoḥ

12.149.106.2

बान्धवानां स्थितानां च उपातिष्ठत शंकरः

bāndhavānāṃ sthitānāṃ ca upātiṣṭhata śaṃkaraḥ

12.149.107

ततस्तान् आह मनुजान् वरदो ऽस्मीति शूलभृत्

tatastān āha manujān varado 'smīti śūlabhṛt

12.149.107.2

ते प्रत्यूचुर् इदं वाक्यं दुःखिताः प्रणताः स्थिताः

te pratyūcur idaṃ vākyaṃ duḥkhitāḥ praṇatāḥ sthitāḥ

12.149.108

एकपुत्रविहीनानां सर्वेषां जीवितार्थिनाम्

ekaputravihīnānāṃ sarveṣāṃ jīvitārthinām

12.149.108.2

पुत्रस्य नो जीवदानाज्जीवितं दातुम् अर्हसि

putrasya no jīvadānājjīvitaṃ dātum arhasi

12.149.109

एवम् उक्तः स भगवान् वारिपूर्णेन पाणिना

evam uktaḥ sa bhagavān vāripūrṇena pāṇinā

12.149.109.2

जीवं तस्मै कुमाराय प्रादाद् वर्षशताय वै

jīvaṃ tasmai kumārāya prādād varṣaśatāya vai

12.149.110

तथा गोमायुगृध्राभ्याम् अददत् क्षुद्विनाशनम्

tathā gomāyugṛdhrābhyām adadat kṣudvināśanam

12.149.110.2

वरं पिनाकी भगवान् सर्वभूतहिते रतः

varaṃ pinākī bhagavān sarvabhūtahite rataḥ

12.149.111

ततः प्रणम्य तं देवं श्रेयोहर्षसमन्विताः

tataḥ praṇamya taṃ devaṃ śreyoharṣasamanvitāḥ

12.149.111.2

कृतकृत्याः सुखं हृष्टाः प्रातिष्ठन्त तदा विभो

kṛtakṛtyāḥ sukhaṃ hṛṣṭāḥ prātiṣṭhanta tadā vibho

12.149.112

अनिर्वेदेन दीर्घेण निश्चयेन ध्रुवेण च

anirvedena dīrgheṇa niścayena dhruveṇa ca

12.149.112.2

देवदेवप्रसादाच्च क्षिप्रं फलम् अवाप्यते

devadevaprasādācca kṣipraṃ phalam avāpyate

12.149.113

पश्य देवस्य संयोगं बान्धवानां च निश्चयम्

paśya devasya saṃyogaṃ bāndhavānāṃ ca niścayam

12.149.113.2

कृपणानां हि रुदतां कृतम् अश्रुप्रमार्जनम्

kṛpaṇānāṃ hi rudatāṃ kṛtam aśrupramārjanam

12.149.114

पश्य चाल्पेन कालेन निश्चयान्वेषणेन च

paśya cālpena kālena niścayānveṣaṇena ca