12.142.32.2

अग्निप्रत्यागतप्राणस्ततः प्राह विहंगमम्

agnipratyāgataprāṇastataḥ prāha vihaṃgamam

12.142.33

दत्तम् आहारम् इच्छामि त्वया क्षुद् बाधते हि माम्

dattam āhāram icchāmi tvayā kṣud bādhate hi mām

12.142.33.2

तद् वचः स प्रतिश्रुत्य वाक्यम् आह विहंगमः

tad vacaḥ sa pratiśrutya vākyam āha vihaṃgamaḥ

12.142.34

न मे ऽस्ति विभवो येन नाशयामि तव क्षुधाम्

na me 'sti vibhavo yena nāśayāmi tava kṣudhām

12.142.34.2

उत्पन्नेन हि जीवामो वयं नित्यं वनौकसः

utpannena hi jīvāmo vayaṃ nityaṃ vanaukasaḥ

12.142.35

संचयो नास्ति चास्माकं मुनीनाम् इव कानने

saṃcayo nāsti cāsmākaṃ munīnām iva kānane

12.142.35.2

इत्युक्त्वा स तदा तत्र विवर्णवदनो ऽभवत्

ityuktvā sa tadā tatra vivarṇavadano 'bhavat

12.142.36

कथं नु खलु कर्तव्यम् इति चिन्तापरः सदा

kathaṃ nu khalu kartavyam iti cintāparaḥ sadā

12.142.36.2

बभूव भरतश्रेष्ठ गर्हयन् वृत्तिम् आत्मनः

babhūva bharataśreṣṭha garhayan vṛttim ātmanaḥ

12.142.37

मुहूर्ताल् लब्धसंज्ञस्तु स पक्षी पक्षिघातकम्

muhūrtāl labdhasaṃjñastu sa pakṣī pakṣighātakam

12.142.37.2

उवाच तर्पयिष्ये त्वां मुहूर्तं प्रतिपालय

uvāca tarpayiṣye tvāṃ muhūrtaṃ pratipālaya

12.142.38

इत्युक्त्वा शुष्कपर्णैः स संप्रज्वाल्य हुताशनम्

ityuktvā śuṣkaparṇaiḥ sa saṃprajvālya hutāśanam

12.142.38.2

हर्षेण महता युक्तः कपोतः पुनर् अब्रवीत्

harṣeṇa mahatā yuktaḥ kapotaḥ punar abravīt

12.142.39

देवानां च मुनीनां च पितॄणां च महात्मनाम्

devānāṃ ca munīnāṃ ca pitṝṇāṃ ca mahātmanām

12.142.39.2

श्रुतपूर्वो मया धर्मो महान् अतिथिपूजने

śrutapūrvo mayā dharmo mahān atithipūjane

12.142.40

कुरुष्वानुग्रहं मे ऽद्य सत्यम् एतद् ब्रवीमि ते

kuruṣvānugrahaṃ me 'dya satyam etad bravīmi te

12.142.40.2

निश्चिता खलु मे बुद्धिर् अतिथिप्रतिपूजने

niścitā khalu me buddhir atithipratipūjane

12.142.41

ततः सत्यप्रतिज्ञो वै स पक्षी प्रहसन्न् इव

tataḥ satyapratijño vai sa pakṣī prahasann iva

12.142.41.2

तम् अग्निं त्रिः परिक्रम्य प्रविवेश महीपते

tam agniṃ triḥ parikramya praviveśa mahīpate

12.142.42

अग्निमध्यं प्रविष्टं तं लुब्धो दृष्ट्वाथ पक्षिणम्

agnimadhyaṃ praviṣṭaṃ taṃ lubdho dṛṣṭvātha pakṣiṇam