12.142.22.2

पूजयामास यत्नेन स पक्षी पक्षिजीविनम्

pūjayāmāsa yatnena sa pakṣī pakṣijīvinam

12.142.23

उवाच च स्वागतं ते ब्रूहि किं करवाण्यहम्

uvāca ca svāgataṃ te brūhi kiṃ karavāṇyaham

12.142.23.2

संतापश्च न कर्तव्यः स्वगृहे वर्तते भवान्

saṃtāpaśca na kartavyaḥ svagṛhe vartate bhavān

12.142.24

तद् ब्रवीतु भवान् क्षिप्रं किं करोमि किम् इच्छसि

tad bravītu bhavān kṣipraṃ kiṃ karomi kim icchasi

12.142.24.2

प्रणयेन ब्रवीमि त्वां त्वं हि नः शरणागतः

praṇayena bravīmi tvāṃ tvaṃ hi naḥ śaraṇāgataḥ

12.142.25

शरणागतस्य कर्तव्यम् आतिथ्यम् इह यत्नतः

śaraṇāgatasya kartavyam ātithyam iha yatnataḥ

12.142.25.2

पञ्चयज्ञप्रवृत्तेन गृहस्थेन विशेषतः

pañcayajñapravṛttena gṛhasthena viśeṣataḥ

12.142.26

पञ्चयज्ञांस्तु यो मोहान्न करोति गृहाश्रमी

pañcayajñāṃstu yo mohānna karoti gṛhāśramī

12.142.26.2

तस्य नायं न च परो लोको भवति धर्मतः

tasya nāyaṃ na ca paro loko bhavati dharmataḥ

12.142.27

तद् ब्रूहि त्वं सुविस्रब्धो यत् त्वं वाचा वदिष्यसि

tad brūhi tvaṃ suvisrabdho yat tvaṃ vācā vadiṣyasi

12.142.27.2

तत् करिष्याम्यहं सर्वं मा त्वं शोके मनः कृथाः

tat kariṣyāmyahaṃ sarvaṃ mā tvaṃ śoke manaḥ kṛthāḥ

12.142.28

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा शकुनेर् लुब्धको ऽब्रवीत्

tasya tad vacanaṃ śrutvā śakuner lubdhako 'bravīt

12.142.28.2

बाधते खलु मा शीतं हिमत्राणं विधीयताम्

bādhate khalu mā śītaṃ himatrāṇaṃ vidhīyatām

12.142.29

एवम् उक्तस्ततः पक्षी पर्णान्यास्तीर्य भूतले

evam uktastataḥ pakṣī parṇānyāstīrya bhūtale

12.142.29.2

यथाशुष्काणि यत्नेन ज्वलनार्थं द्रुतं ययौ

yathāśuṣkāṇi yatnena jvalanārthaṃ drutaṃ yayau

12.142.30

स गत्वाङ्गारकर्मान्तं गृहीत्वाग्निम् अथागमत्

sa gatvāṅgārakarmāntaṃ gṛhītvāgnim athāgamat

12.142.30.2

ततः शुष्केषु पर्णेषु पावकं सो

tataḥ śuṣkeṣu parṇeṣu pāvakaṃ so

12.142.31

सुसंदीप्तं महत् कृत्वा तम् आह शरणागतम्

susaṃdīptaṃ mahat kṛtvā tam āha śaraṇāgatam

12.142.31.2

प्रतापय सुविस्रब्धं स्वगात्राण्यकुतोभयः

pratāpaya suvisrabdhaṃ svagātrāṇyakutobhayaḥ

12.142.32

स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा लुब्धो गात्राण्यतापयत्

sa tathoktastathetyuktvā lubdho gātrāṇyatāpayat