Dharmalib

16081–16100 of 56499 verses

12.141.21

पक्षिणो वातवेगेन हता लीनास्तदाभवन्

pakṣiṇo vātavegena hatā līnāstadābhavan

12.141.21.2

मृगाः सिंहा वराहाश्च स्थलान्याश्रित्य तस्थिरे

mṛgāḥ siṃhā varāhāśca sthalānyāśritya tasthire

12.141.22

महता वातवर्षेण त्रासितास्ते वनौकसः

mahatā vātavarṣeṇa trāsitāste vanaukasaḥ

12.141.22.2

भयार्ताश्च क्षुधार्ताश्च बभ्रमुः सहिता वने

bhayārtāśca kṣudhārtāśca babhramuḥ sahitā vane

12.141.23

स तु शीतहतैर् गात्रैर् जगामैव न तस्थिवान्

sa tu śītahatair gātrair jagāmaiva na tasthivān

12.141.23.2

सो ऽपश्यद् वनषण्डेषु मेघनीलं वनस्पतिम्

so 'paśyad vanaṣaṇḍeṣu meghanīlaṃ vanaspatim

12.141.24

ताराढ्यं कुमुदाकारम् आकाशं निर्मलं च ह

tārāḍhyaṃ kumudākāram ākāśaṃ nirmalaṃ ca ha

12.141.24.2

मेघैर् मुक्तं नभो दृष्ट्वा लुब्धकः शीतविह्वलः

meghair muktaṃ nabho dṛṣṭvā lubdhakaḥ śītavihvalaḥ

12.141.25

दिशो ऽवलोकयामास वेलां चैव दुरात्मवान्

diśo 'valokayāmāsa velāṃ caiva durātmavān

12.141.25.2

दूरे ग्रामनिवेशश्च तस्माद् देशाद् इति प्रभो

dūre grāmaniveśaśca tasmād deśād iti prabho

12.141.25.3

कृतबुद्धिर् वने तस्मिन् वस्तुं तां रजनीं तदा

kṛtabuddhir vane tasmin vastuṃ tāṃ rajanīṃ tadā

12.141.26

सो ऽञ्जलिं प्रयतः कृत्वा वाक्यम् आह वनस्पतिम्

so 'ñjaliṃ prayataḥ kṛtvā vākyam āha vanaspatim

12.141.26.2

शरणं यामि यान्यस्मिन् दैवतानीह भारत

śaraṇaṃ yāmi yānyasmin daivatānīha bhārata

12.141.27

स शिलायां शिरः कृत्वा पर्णान्यास्तीर्य भूतले

sa śilāyāṃ śiraḥ kṛtvā parṇānyāstīrya bhūtale

12.141.27.2

दुःखेन महताविष्टस्ततः सुष्वाप पक्षिहा

duḥkhena mahatāviṣṭastataḥ suṣvāpa pakṣihā

12.142.1

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

12.142.1.2

अथ वृक्षस्य शाखायां विहंगः ससुहृज्जनः

atha vṛkṣasya śākhāyāṃ vihaṃgaḥ sasuhṛjjanaḥ

12.142.1.3

दीर्घकालोषितो राजंस्तत्र चित्रतनूरुहः

dīrghakāloṣito rājaṃstatra citratanūruhaḥ

12.142.2

तस्य काल्यं गता भार्या चरितुं नाभ्यवर्तत

tasya kālyaṃ gatā bhāryā carituṃ nābhyavartata

12.142.2.2

प्राप्तां च रजनीं दृष्ट्वा स पक्षी पर्यतप्यत

prāptāṃ ca rajanīṃ dṛṣṭvā sa pakṣī paryatapyata