12.140.12

आजिजीविषवो विद्यां यशस्कामाः समन्ततः

ājijīviṣavo vidyāṃ yaśaskāmāḥ samantataḥ

12.140.12.2

ते सर्वे नरपापिष्ठा धर्मस्य परिपन्थिनः

te sarve narapāpiṣṭhā dharmasya paripanthinaḥ

12.140.13

अपक्वमतयो मन्दा न जानन्ति यथातथम्

apakvamatayo mandā na jānanti yathātatham

12.140.13.2

सदा ह्यशास्त्रकुशलाः सर्वत्रापरिनिष्ठिताः

sadā hyaśāstrakuśalāḥ sarvatrāpariniṣṭhitāḥ

12.140.14

परिमुष्णन्ति शास्त्राणि शास्त्रदोषानुदर्शिनः

parimuṣṇanti śāstrāṇi śāstradoṣānudarśinaḥ

12.140.14.2

विज्ञानम् अथ विद्यानां न सम्यग् इति वर्तते

vijñānam atha vidyānāṃ na samyag iti vartate

12.140.15

निन्दया परविद्यानां स्वां विद्यां ख्यापयन्ति ये

nindayā paravidyānāṃ svāṃ vidyāṃ khyāpayanti ye

12.140.15.2

वागस्त्रा वाक्छुरीमत्त्वा दुग्धविद्याफला इव

vāgastrā vākchurīmattvā dugdhavidyāphalā iva

12.140.15.3

तान् विद्यावणिजो विद्धि राक्षसान् इव भारत

tān vidyāvaṇijo viddhi rākṣasān iva bhārata

12.140.16

व्याजेन कृत्स्नो विदितो धर्मस्ते परिहास्यते

vyājena kṛtsno vidito dharmaste parihāsyate

12.140.16.2

न धर्मवचनं वाचा न बुद्ध्या चेति नः श्रुतम्

na dharmavacanaṃ vācā na buddhyā ceti naḥ śrutam

12.140.17

इति बार्हस्पतं ज्ञानं प्रोवाच मघवा स्वयम्

iti bārhaspataṃ jñānaṃ provāca maghavā svayam

12.140.17.2

न त्वेव वचनं किंचिद् अनिमित्ताद् इहोच्यते

na tveva vacanaṃ kiṃcid animittād ihocyate

12.140.18

स्वविनीतेन शास्त्रेण व्यवस्यन्ति तथापरे

svavinītena śāstreṇa vyavasyanti tathāpare

12.140.18.2

लोकयात्राम् इहैके तु धर्मम् आहुर् मनीषिणः

lokayātrām ihaike tu dharmam āhur manīṣiṇaḥ

12.140.19

समुद्दिष्टं सतां धर्मं स्वयम् ऊहेन्न पण्डितः

samuddiṣṭaṃ satāṃ dharmaṃ svayam ūhenna paṇḍitaḥ

12.140.19.2

अमर्षाच्छास्त्रसंमोहाद् अविज्ञानाच्च भारत

amarṣācchāstrasaṃmohād avijñānācca bhārata

12.140.20

शास्त्रं प्राज्ञस्य वदतः समूहे यात्यदर्शनम्

śāstraṃ prājñasya vadataḥ samūhe yātyadarśanam

12.140.20.2

आगतागमया बुद्ध्या वचनेन प्रशस्यते

āgatāgamayā buddhyā vacanena praśasyate

12.140.21

अज्ञानाज्ज्ञानहेतुत्वाद् वचनं साधु मन्यते

ajñānājjñānahetutvād vacanaṃ sādhu manyate