12.139.39

सो ऽहम् अन्तावसानानां हरमाणः परिग्रहात्

so 'ham antāvasānānāṃ haramāṇaḥ parigrahāt

12.139.39.2

न स्तेयदोषं पश्यामि हरिष्याम्येतद् आमिषम्

na steyadoṣaṃ paśyāmi hariṣyāmyetad āmiṣam

12.139.40

एतां बुद्धिं समास्थाय विश्वामित्रो महामुनिः

etāṃ buddhiṃ samāsthāya viśvāmitro mahāmuniḥ

12.139.40.2

तस्मिन् देशे प्रसुष्वाप पतितो यत्र भारत

tasmin deśe prasuṣvāpa patito yatra bhārata

12.139.41

स विगाढां निशां दृष्ट्वा सुप्ते चण्डालपक्कणे

sa vigāḍhāṃ niśāṃ dṛṣṭvā supte caṇḍālapakkaṇe

12.139.41.2

शनैर् उत्थाय भगवान् प्रविवेश कुटीमठम्

śanair utthāya bhagavān praviveśa kuṭīmaṭham

12.139.42

स सुप्त एव चण्डालः श्लेष्मापिहितलोचनः

sa supta eva caṇḍālaḥ śleṣmāpihitalocanaḥ

12.139.42.2

परिभिन्नस्वरो रूक्ष उवाचाप्रियदर्शनः

paribhinnasvaro rūkṣa uvācāpriyadarśanaḥ

12.139.43

कः कुतन्तीं घट्टयति सुप्ते चण्डालपक्कणे

kaḥ kutantīṃ ghaṭṭayati supte caṇḍālapakkaṇe

12.139.43.2

जागर्मि नावसुप्तो ऽस्मि हतो ऽसीति च दारुणः

jāgarmi nāvasupto 'smi hato 'sīti ca dāruṇaḥ

12.139.44

विश्वामित्रो ऽहम् इत्येव सहसा तम् उवाच सः

viśvāmitro 'ham ityeva sahasā tam uvāca saḥ

12.139.44.2

सहसाभ्यागतभयः सोद्वेगस्तेन कर्मणा

sahasābhyāgatabhayaḥ sodvegastena karmaṇā

12.139.45

चण्डालस्तद् वचः श्रुत्वा महर्षेर् भावितात्मनः

caṇḍālastad vacaḥ śrutvā maharṣer bhāvitātmanaḥ

12.139.45.2

शयनाद् उपसंभ्रान्त इयेषोत्पतितुं ततः

śayanād upasaṃbhrānta iyeṣotpatituṃ tataḥ

12.139.46

स विसृज्याश्रु नेत्राभ्यां बहुमानात् कृताञ्जलिः

sa visṛjyāśru netrābhyāṃ bahumānāt kṛtāñjaliḥ

12.139.46.2

उवाच कौशिकं रात्रौ ब्रह्मन् किं ते चिकीर्षितम्

uvāca kauśikaṃ rātrau brahman kiṃ te cikīrṣitam

12.139.47

विश्वामित्रस्तु मातङ्गम् उवाच परिसान्त्वयन्

viśvāmitrastu mātaṅgam uvāca parisāntvayan

12.139.47.2

क्षुधितो ऽहं गतप्राणो हरिष्यामि श्वजाघनीम्

kṣudhito 'haṃ gataprāṇo hariṣyāmi śvajāghanīm

12.139.48

अवसीदन्ति मे प्राणाः स्मृतिर् मे नश्यति क्षुधा

avasīdanti me prāṇāḥ smṛtir me naśyati kṣudhā

12.139.48.2

स्वधर्मं बुध्यमानो ऽपि हरिष्यामि श्वजाघनीम्

svadharmaṃ budhyamāno 'pi hariṣyāmi śvajāghanīm