12.139.29

मृतचेलपरिस्तीर्णं निर्माल्यकृतभूषणम्

mṛtacelaparistīrṇaṃ nirmālyakṛtabhūṣaṇam

12.139.29.2

सर्पनिर्मोकमालाभिः कृतचिह्नकुटीमठम्

sarpanirmokamālābhiḥ kṛtacihnakuṭīmaṭham

12.139.30

उलूकपक्षध्वजिभिर् देवतायतनैर् वृतम्

ulūkapakṣadhvajibhir devatāyatanair vṛtam

12.139.30.2

लोहघण्टापरिष्कारं श्वयूथपरिवारितम्

lohaghaṇṭāpariṣkāraṃ śvayūthaparivāritam

12.139.31

तत् प्रविश्य क्षुधाविष्टो गाधेः पुत्रो महान् ऋषिः

tat praviśya kṣudhāviṣṭo gādheḥ putro mahān ṛṣiḥ

12.139.31.2

आहारान्वेषणे युक्तः परं यत्नं समास्थितः

āhārānveṣaṇe yuktaḥ paraṃ yatnaṃ samāsthitaḥ

12.139.32

न च क्वचिद् अविन्दत् स भिक्षमाणो ऽपि कौशिकः

na ca kvacid avindat sa bhikṣamāṇo 'pi kauśikaḥ

12.139.32.2

मांसम् अन्नं मूलफलम् अन्यद् वा तत्र किंचन

māṃsam annaṃ mūlaphalam anyad vā tatra kiṃcana

12.139.33

अहो कृच्छ्रं मया प्राप्तम् इति निश्चित्य कौशिकः

aho kṛcchraṃ mayā prāptam iti niścitya kauśikaḥ

12.139.33.2

पपात भूमौ दौर्बल्यात् तस्मिंश्चण्डालपक्कणे

papāta bhūmau daurbalyāt tasmiṃścaṇḍālapakkaṇe

12.139.34

चिन्तयामास स मुनिः किं नु मे सुकृतं भवेत्

cintayāmāsa sa muniḥ kiṃ nu me sukṛtaṃ bhavet

12.139.34.2

कथं वृथा न मृत्युः स्याद् इति पार्थिवसत्तम

kathaṃ vṛthā na mṛtyuḥ syād iti pārthivasattama

12.139.35

स ददर्श श्वमांसस्य कुतन्तीं विततां मुनिः

sa dadarśa śvamāṃsasya kutantīṃ vitatāṃ muniḥ

12.139.35.2

चण्डालस्य गृहे राजन् सद्यः शस्त्रहतस्य च

caṇḍālasya gṛhe rājan sadyaḥ śastrahatasya ca

12.139.36

स चिन्तयामास तदा स्तेयं कार्यम् इतो मया

sa cintayāmāsa tadā steyaṃ kāryam ito mayā

12.139.36.2

न हीदानीम् उपायो ऽन्यो विद्यते प्राणधारणे

na hīdānīm upāyo 'nyo vidyate prāṇadhāraṇe

12.139.37

आपत्सु विहितं स्तेयं विशिष्टसमहीनतः

āpatsu vihitaṃ steyaṃ viśiṣṭasamahīnataḥ

12.139.37.2

परं परं भवेत् पूर्वम् अस्तेयम् इति निश्चयः

paraṃ paraṃ bhavet pūrvam asteyam iti niścayaḥ

12.139.38

हीनाद् आदेयम् आदौ स्यात् समानात् तदनन्तरम्

hīnād ādeyam ādau syāt samānāt tadanantaram

12.139.38.2

असंभवाद् आददीत विशिष्टाद् अपि धार्मिकात्

asaṃbhavād ādadīta viśiṣṭād api dhārmikāt