12.137.62.2

रसज्ञः सर्वदुःखस्य यथात्मनि तथा परे

rasajñaḥ sarvaduḥkhasya yathātmani tathā pare

12.137.63

यत् कृतं ते मया राजंस्त्वया च मम यत् कृतम्

yat kṛtaṃ te mayā rājaṃstvayā ca mama yat kṛtam

12.137.63.2

न तद् वर्षशतैः शक्यं व्यपोहितुम् अरिंदम

na tad varṣaśataiḥ śakyaṃ vyapohitum ariṃdama

12.137.64

आवयोः कृतम् अन्योन्यं तत्र संधिर् न विद्यते

āvayoḥ kṛtam anyonyaṃ tatra saṃdhir na vidyate

12.137.64.2

स्मृत्वा स्मृत्वा हि ते पुत्रं नवं वैरं भविष्यति

smṛtvā smṛtvā hi te putraṃ navaṃ vairaṃ bhaviṣyati

12.137.65

वैरम् अन्तिकम् आसज्य यः प्रीतिं कर्तुम् इच्छति

vairam antikam āsajya yaḥ prītiṃ kartum icchati

12.137.65.2

मृन्मयस्येव भग्नस्य तस्य संधिर् न विद्यते

mṛnmayasyeva bhagnasya tasya saṃdhir na vidyate

12.137.66

निश्चितश्चार्थशास्त्रज्ञैर् अविश्वासः सुखोदयः

niścitaścārthaśāstrajñair aviśvāsaḥ sukhodayaḥ

12.137.66.2

उशनाश्चाथ गाथे द्वे प्रह्रादायाब्रवीत् पुरा

uśanāścātha gāthe dve prahrādāyābravīt purā

12.137.67

ये वैरिणः श्रद्दधते सत्ये सत्येतरे ऽपि वा

ye vairiṇaḥ śraddadhate satye satyetare 'pi vā

12.137.67.2

ते श्रद्दधाना वध्यन्ते मधु शुष्कतृणैर् यथा

te śraddadhānā vadhyante madhu śuṣkatṛṇair yathā

12.137.68

न हि वैराणि शाम्यन्ति कुलेष्व् आ दशमाद् युगात्

na hi vairāṇi śāmyanti kuleṣv ā daśamād yugāt

12.137.68.2

आख्यातारश्च विद्यन्ते कुले चेद् विद्यते पुमान्

ākhyātāraśca vidyante kule ced vidyate pumān

12.137.69

उपगुह्य हि वैराणि सान्त्वयन्ति नराधिपाः

upaguhya hi vairāṇi sāntvayanti narādhipāḥ

12.137.69.2

अथैनं प्रतिपिंषन्ति पूर्णं घटम् इवाश्मनि

athainaṃ pratipiṃṣanti pūrṇaṃ ghaṭam ivāśmani

12.137.70

सदा न विश्वसेद् राजन् पापं कृत्वेह कस्यचित्

sadā na viśvased rājan pāpaṃ kṛtveha kasyacit

12.137.70.2

अपकृत्य परेषां हि विश्वासाद् दुःखम् अश्नुते

apakṛtya pareṣāṃ hi viśvāsād duḥkham aśnute

12.137.71

ब्रह्मदत्त उवाच

brahmadatta uvāca

12.137.71.2

नाविश्वासाच्चिन्वते ऽर्थान्नेहन्ते चापि किंचन

nāviśvāsāccinvate 'rthānnehante cāpi kiṃcana

12.137.71.3

भयाद् एकतरान्नित्यं मृतकल्पा भवन्ति च

bhayād ekatarānnityaṃ mṛtakalpā bhavanti ca