12.137.26.2

भ्राता शत्रुः क्लिन्नपाणिर् वयस्य आत्मा ह्येकः सुखदुःखस्य वेत्ता

bhrātā śatruḥ klinnapāṇir vayasya ātmā hyekaḥ sukhaduḥkhasya vettā

12.137.27

अन्योन्यकृतवैराणां न संधिर् उपपद्यते

anyonyakṛtavairāṇāṃ na saṃdhir upapadyate

12.137.27.2

स च हेतुर् अतिक्रान्तो यदर्थम् अहम् आवसम्

sa ca hetur atikrānto yadartham aham āvasam

12.137.28

पूजितस्यार्थमानाभ्यां जन्तोः पूर्वापकारिणः

pūjitasyārthamānābhyāṃ jantoḥ pūrvāpakāriṇaḥ

12.137.28.2

चेतो भवत्यविश्वस्तं पूर्वं त्रासयते बलात्

ceto bhavatyaviśvastaṃ pūrvaṃ trāsayate balāt

12.137.29

पूर्वं संमानना यत्र पश्चाच्चैव विमानना

pūrvaṃ saṃmānanā yatra paścāccaiva vimānanā

12.137.29.2

जह्यात् तं सत्त्ववान् वासं संमानितविमानितः

jahyāt taṃ sattvavān vāsaṃ saṃmānitavimānitaḥ

12.137.30

उषितास्मि तवागारे दीर्घकालम् अहिंसिता

uṣitāsmi tavāgāre dīrghakālam ahiṃsitā

12.137.30.2

तद् इदं वैरम् उत्पन्नं सुखम् आस्स्व व्रजाम्यहम्

tad idaṃ vairam utpannaṃ sukham āssva vrajāmyaham

12.137.31

ब्रह्मदत्त उवाच

brahmadatta uvāca

12.137.31.2

यत्कृते प्रतिकुर्याद् वै न स तत्रापराध्नुयात्

yatkṛte pratikuryād vai na sa tatrāparādhnuyāt

12.137.31.3

अनृणस्तेन भवति वस पूजनि मा गमः

anṛṇastena bhavati vasa pūjani mā gamaḥ

12.137.32

पूजन्युवाच

pūjanyuvāca

12.137.32.2

न कृतस्य न कर्तुश्च सख्यं संधीयते पुनः

na kṛtasya na kartuśca sakhyaṃ saṃdhīyate punaḥ

12.137.32.3

हृदयं तत्र जानाति कर्तुश्चैव कृतस्य च

hṛdayaṃ tatra jānāti kartuścaiva kṛtasya ca

12.137.33

ब्रह्मदत्त उवाच

brahmadatta uvāca

12.137.33.2

कृतस्य चैव कर्तुश्च सख्यं संधीयते पुनः

kṛtasya caiva kartuśca sakhyaṃ saṃdhīyate punaḥ

12.137.33.3

वैरस्योपशमो दृष्टः पापं नोपाश्नुते पुनः

vairasyopaśamo dṛṣṭaḥ pāpaṃ nopāśnute punaḥ

12.137.34

पूजन्युवाच

pūjanyuvāca

12.137.34.2

नास्ति वैरम् उपक्रान्तं सान्त्वितो ऽस्मीति नाश्वसेत्

nāsti vairam upakrāntaṃ sāntvito 'smīti nāśvaset