12.136.130.2

एतत् सुसूक्ष्मं लोके ऽस्मिन् दृश्यते प्राज्ञसंमतम्

etat susūkṣmaṃ loke 'smin dṛśyate prājñasaṃmatam

12.136.131

शत्रुरूपाश्च सुहृदो मित्ररूपाश्च शत्रवः

śatrurūpāśca suhṛdo mitrarūpāśca śatravaḥ

12.136.131.2

सान्त्वितास्ते न बुध्यन्ते रागलोभवशं गताः

sāntvitāste na budhyante rāgalobhavaśaṃ gatāḥ

12.136.132

नास्ति जात्या रिपुर् नाम मित्रं नाम न विद्यते

nāsti jātyā ripur nāma mitraṃ nāma na vidyate

12.136.132.2

सामर्थ्ययोगाज्जायन्ते मित्राणि रिपवस्तथा

sāmarthyayogājjāyante mitrāṇi ripavastathā

12.136.133

यो यस्मिञ् जीवति स्वार्थं पश्येत् तावत् स जीवति

yo yasmiñ jīvati svārthaṃ paśyet tāvat sa jīvati

12.136.133.2

स तस्य तावन्मित्रं स्याद् यावन्न स्याद् विपर्ययः

sa tasya tāvanmitraṃ syād yāvanna syād viparyayaḥ

12.136.134

नास्ति मैत्री स्थिरा नाम न च ध्रुवम् असौहृदम्

nāsti maitrī sthirā nāma na ca dhruvam asauhṛdam

12.136.134.2

अर्थयुक्त्या हि जायन्ते मित्राणि रिपवस्तथा

arthayuktyā hi jāyante mitrāṇi ripavastathā

12.136.135

मित्रं च शत्रुताम् एति कस्मिंश्चित् कालपर्यये

mitraṃ ca śatrutām eti kasmiṃścit kālaparyaye

12.136.135.2

शत्रुश्च मित्रताम् एति स्वार्थो हि बलवत्तरः

śatruśca mitratām eti svārtho hi balavattaraḥ

12.136.136

यो विश्वसति मित्रेषु न चाश्वसति शत्रुषु

yo viśvasati mitreṣu na cāśvasati śatruṣu

12.136.136.2

अर्थयुक्तिम् अविज्ञाय चलितं तस्य जीवितम्

arthayuktim avijñāya calitaṃ tasya jīvitam

12.136.137

अर्थयुक्तिम् अविज्ञाय यः शुभे कुरुते मतिम्

arthayuktim avijñāya yaḥ śubhe kurute matim

12.136.137.2

मित्रे वा यदि वा शत्रौ तस्यापि चलिता मतिः

mitre vā yadi vā śatrau tasyāpi calitā matiḥ

12.136.138

न विश्वसेद् अविश्वस्ते विश्वस्ते ऽपि न विश्वसेत्

na viśvased aviśvaste viśvaste 'pi na viśvaset

12.136.138.2

विश्वासाद् भयम् उत्पन्नं मूलान्यपि निकृन्तति

viśvāsād bhayam utpannaṃ mūlānyapi nikṛntati

12.136.139

अर्थयुक्त्या हि दृश्यन्ते पिता माता सुतास्तथा

arthayuktyā hi dṛśyante pitā mātā sutāstathā

12.136.139.2

मातुला भागिनेयाश्च तथा संबन्धिबान्धवाः

mātulā bhāgineyāśca tathā saṃbandhibāndhavāḥ

12.136.140

पुत्रं हि मातापितरौ त्यजतः पतितं प्रियम्

putraṃ hi mātāpitarau tyajataḥ patitaṃ priyam