12.136.101

श्रुतं मे तव मार्जार स्वम् अर्थं परिगृह्णतः

śrutaṃ me tava mārjāra svam arthaṃ parigṛhṇataḥ

12.136.101.2

ममापि त्वं विजानीहि स्वम् अर्थं परिगृह्णतः

mamāpi tvaṃ vijānīhi svam arthaṃ parigṛhṇataḥ

12.136.102

यन्मित्रं भीतवत् साध्यं यन्मित्रं भयसंहितम्

yanmitraṃ bhītavat sādhyaṃ yanmitraṃ bhayasaṃhitam

12.136.102.2

सुरक्षितं ततः कार्यं पाणिः सर्पमुखाद् इव

surakṣitaṃ tataḥ kāryaṃ pāṇiḥ sarpamukhād iva

12.136.103

कृत्वा बलवता संधिम् आत्मानं यो न रक्षति

kṛtvā balavatā saṃdhim ātmānaṃ yo na rakṣati

12.136.103.2

अपथ्यम् इव तद् भुक्तं तस्यानर्थाय कल्पते

apathyam iva tad bhuktaṃ tasyānarthāya kalpate

12.136.104

न कश्चित् कस्यचिन्मित्रं न कश्चित् कस्यचित् सुहृत्

na kaścit kasyacinmitraṃ na kaścit kasyacit suhṛt

12.136.104.2

अर्थैर् अर्था निबध्यन्ते गजैर् वनगजा इव

arthair arthā nibadhyante gajair vanagajā iva

12.136.105

न हि कश्चित् कृते कार्ये कर्तारं समवेक्षते

na hi kaścit kṛte kārye kartāraṃ samavekṣate

12.136.105.2

तस्मात् सर्वाणि कार्याणि सावशेषाणि कारयेत्

tasmāt sarvāṇi kāryāṇi sāvaśeṣāṇi kārayet

12.136.106

तस्मिन् काले ऽपि च भवान् दिवाकीर्तिभयान्वितः

tasmin kāle 'pi ca bhavān divākīrtibhayānvitaḥ

12.136.106.2

मम न ग्रहणे शक्तः पलायनपरायणः

mama na grahaṇe śaktaḥ palāyanaparāyaṇaḥ

12.136.107

छिन्नं तु तन्तुबाहुल्यं तन्तुर् एको ऽवशेषितः

chinnaṃ tu tantubāhulyaṃ tantur eko 'vaśeṣitaḥ

12.136.107.2

छेत्स्याम्यहं तद् अप्याशु निर्वृतो भव लोमश

chetsyāmyahaṃ tad apyāśu nirvṛto bhava lomaśa

12.136.108

तयोः संवदतोर् एवं तथैवापन्नयोर् द्वयोः

tayoḥ saṃvadator evaṃ tathaivāpannayor dvayoḥ

12.136.108.2

क्षयं जगाम सा रात्रिर् लोमशं चाविशद् भयम्

kṣayaṃ jagāma sā rātrir lomaśaṃ cāviśad bhayam

12.136.109

ततः प्रभातसमये विकृतः कृष्णपिङ्गलः

tataḥ prabhātasamaye vikṛtaḥ kṛṣṇapiṅgalaḥ

12.136.109.2

स्थूलस्फिग् विकचो रूक्षः श्वचक्रपरिवारितः

sthūlasphig vikaco rūkṣaḥ śvacakraparivāritaḥ

12.136.110

शङ्कुकर्णो महावक्त्रः पलितो घोरदर्शनः

śaṅkukarṇo mahāvaktraḥ palito ghoradarśanaḥ

12.136.110.2

परिघो नाम चण्डालः शस्त्रपाणिर् अदृश्यत

parigho nāma caṇḍālaḥ śastrapāṇir adṛśyata