Dharmalib

14481–14500 of 56499 verses

12.126.31

प्रतिग्रहम् अहं राज्ञां न करिष्ये कथंचन

pratigraham ahaṃ rājñāṃ na kariṣye kathaṃcana

12.126.31.2

अन्येषां चैव वर्णानाम् इति कृत्वा धियं तदा

anyeṣāṃ caiva varṇānām iti kṛtvā dhiyaṃ tadā

12.126.32

आशा हि पुरुषं बालं लालापयति तस्थुषी

āśā hi puruṣaṃ bālaṃ lālāpayati tasthuṣī

12.126.32.2

ताम् अहं व्यपनेष्यामि इति कृत्वा व्यवस्थितः

tām ahaṃ vyapaneṣyāmi iti kṛtvā vyavasthitaḥ

12.126.33

राजोवाच

rājovāca

12.126.33.2

आशायाः किं कृशत्वं च किं चेह भुवि दुर्लभम्

āśāyāḥ kiṃ kṛśatvaṃ ca kiṃ ceha bhuvi durlabham

12.126.33.3

ब्रवीतु भगवान् एतत् त्वं हि धर्मार्थदर्शिवान्

bravītu bhagavān etat tvaṃ hi dharmārthadarśivān

12.126.34

ऋषभ उवाच

ṛṣabha uvāca

12.126.34.2

ततः संस्मृत्य तत् सर्वं स्मारयिष्यन्न् इवाब्रवीत्

tataḥ saṃsmṛtya tat sarvaṃ smārayiṣyann ivābravīt

12.126.34.3

राजानं भगवान् विप्रस्ततः कृशतनुस्तनुः

rājānaṃ bhagavān viprastataḥ kṛśatanustanuḥ

12.126.35

कृशत्वे न समं राजन्न् आशाया विद्यते नृप

kṛśatve na samaṃ rājann āśāyā vidyate nṛpa

12.126.35.2

तस्या वै दुर्लभत्वात् तु प्रार्थिताः पार्थिवा मया

tasyā vai durlabhatvāt tu prārthitāḥ pārthivā mayā

12.126.36

राजोवाच

rājovāca

12.126.36.2

कृशाकृशे मया ब्रह्मन् गृहीते वचनात् तव

kṛśākṛśe mayā brahman gṛhīte vacanāt tava

12.126.36.3

दुर्लभत्वं च तस्यैव वेदवाक्यम् इव द्विज

durlabhatvaṃ ca tasyaiva vedavākyam iva dvija

12.126.37

संशयस्तु महाप्राज्ञ संजातो हृदये मम

saṃśayastu mahāprājña saṃjāto hṛdaye mama

12.126.37.2

तन्मे सत्तम तत्त्वेन वक्तुम् अर्हसि पृच्छतः

tanme sattama tattvena vaktum arhasi pṛcchataḥ

12.126.38

त्वत्तः कृशतरं किं नु ब्रवीतु भगवान् इदम्

tvattaḥ kṛśataraṃ kiṃ nu bravītu bhagavān idam

12.126.38.2

यदि गुह्यं न ते विप्र लोके ऽस्मिन् किं नु दुर्लभम्

yadi guhyaṃ na te vipra loke 'smin kiṃ nu durlabham

12.126.39

कृशतनुर् उवाच

kṛśatanur uvāca