Dharmalib

13561–13580 of 56499 verses

12.116.8

एतान्मे संशयस्थस्य राजधर्मान् सुदुर्लभान्

etānme saṃśayasthasya rājadharmān sudurlabhān

12.116.8.2

बृहस्पतिसमो बुद्ध्या भवाञ् शंसितुम् अर्हति

bṛhaspatisamo buddhyā bhavāñ śaṃsitum arhati

12.116.9

शंसिता पुरुषव्याघ्र त्वं नः कुलहिते रतः

śaṃsitā puruṣavyāghra tvaṃ naḥ kulahite rataḥ

12.116.9.2

क्षत्ता चैव पटुप्रज्ञो यो नः शंसति सर्वदा

kṣattā caiva paṭuprajño yo naḥ śaṃsati sarvadā

12.116.10

त्वत्तः कुलहितं वाक्यं श्रुत्वा राज्यहितोदयम्

tvattaḥ kulahitaṃ vākyaṃ śrutvā rājyahitodayam

12.116.10.2

अमृतस्याव्ययस्येव तृप्तः स्वप्स्याम्यहं सुखम्

amṛtasyāvyayasyeva tṛptaḥ svapsyāmyahaṃ sukham

12.116.11

कीदृशाः संनिकर्षस्था भृत्याः स्युर् वा गुणान्विताः

kīdṛśāḥ saṃnikarṣasthā bhṛtyāḥ syur vā guṇānvitāḥ

12.116.11.2

कीदृशैः किंकुलीनैर् वा सह यात्रा विधीयते

kīdṛśaiḥ kiṃkulīnair vā saha yātrā vidhīyate

12.116.12

न ह्येको भृत्यरहितो राजा भवति रक्षिता

na hyeko bhṛtyarahito rājā bhavati rakṣitā

12.116.12.2

राज्यं चेदं जनः सर्वस्तत् कुलीनो ऽभिशंसति

rājyaṃ cedaṃ janaḥ sarvastat kulīno 'bhiśaṃsati

12.116.13

न हि प्रशास्तुं राज्यं हि शक्यम् एकेन भारत

na hi praśāstuṃ rājyaṃ hi śakyam ekena bhārata

12.116.13.2

असहायवता तात नैवार्थाः केचिद् अप्युत

asahāyavatā tāta naivārthāḥ kecid apyuta

12.116.13.3

लब्धुं लब्ध्वा चापि सदा रक्षितुं भरतर्षभ

labdhuṃ labdhvā cāpi sadā rakṣituṃ bharatarṣabha

12.116.14

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

12.116.14.2

यस्य भृत्यजनः सर्वो ज्ञानविज्ञानकोविदः

yasya bhṛtyajanaḥ sarvo jñānavijñānakovidaḥ

12.116.14.3

हितैषी कुलजः स्निग्धः स राज्यफलम् अश्नुते

hitaiṣī kulajaḥ snigdhaḥ sa rājyaphalam aśnute

12.116.15

मन्त्रिणो यस्य कुलजा असंहार्याः सहोषिताः

mantriṇo yasya kulajā asaṃhāryāḥ sahoṣitāḥ

12.116.15.2

नृपतेर् मतिदाः सन्ति संबन्धज्ञानकोविदाः

nṛpater matidāḥ santi saṃbandhajñānakovidāḥ

12.116.16

अनागतविधातारः कालज्ञानविशारदाः

anāgatavidhātāraḥ kālajñānaviśāradāḥ

12.116.16.2

अतिक्रान्तम् अशोचन्तः स राज्यफलम् अश्नुते

atikrāntam aśocantaḥ sa rājyaphalam aśnute