Dharmalib

13441–13460 of 56499 verses

12.113.7

भीष्म उवाच

bhīṣma uvāca

12.113.7.2

एवम् अस्त्विति चोक्तः स वरदेन महात्मना

evam astviti coktaḥ sa varadena mahātmanā

12.113.7.3

प्रतिलभ्य वरं श्रेष्ठं ययावुष्ट्रः स्वकं वनम्

pratilabhya varaṃ śreṣṭhaṃ yayāvuṣṭraḥ svakaṃ vanam

12.113.8

स चकार तद् आलस्यं वरदानात् स दुर्मतिः

sa cakāra tad ālasyaṃ varadānāt sa durmatiḥ

12.113.8.2

न चैच्छच्चरितुं गन्तुं दुरात्मा कालमोहितः

na caicchaccarituṃ gantuṃ durātmā kālamohitaḥ

12.113.9

स कदाचित् प्रसार्यैवं तां ग्रीवां शतयोजनाम्

sa kadācit prasāryaivaṃ tāṃ grīvāṃ śatayojanām

12.113.9.2

चचाराश्रान्तहृदयो वातश्चागात् ततो महान्

cacārāśrāntahṛdayo vātaścāgāt tato mahān

12.113.10

स गुहायां शिरोग्रीवं निधाय पशुर् आत्मनः

sa guhāyāṃ śirogrīvaṃ nidhāya paśur ātmanaḥ

12.113.10.2

आस्ताथ वर्षम् अभ्यागात् सुमहत् प्लावयज्जगत्

āstātha varṣam abhyāgāt sumahat plāvayajjagat

12.113.11

अथ शीतपरीताङ्गो जम्बुकः क्षुच्छ्रमान्वितः

atha śītaparītāṅgo jambukaḥ kṣucchramānvitaḥ

12.113.11.2

सदारस्तां गुहाम् आशु प्रविवेश जलार्दितः

sadārastāṃ guhām āśu praviveśa jalārditaḥ

12.113.12

स दृष्ट्वा मांसजीवी तु सुभृशं क्षुच्छ्रमान्वितः

sa dṛṣṭvā māṃsajīvī tu subhṛśaṃ kṣucchramānvitaḥ

12.113.12.2

अभक्षयत् ततो ग्रीवाम् उष्ट्रस्य भरतर्षभ

abhakṣayat tato grīvām uṣṭrasya bharatarṣabha

12.113.13

यदा त्वबुध्यतात्मानं भक्ष्यमाणं स वै पशुः

yadā tvabudhyatātmānaṃ bhakṣyamāṇaṃ sa vai paśuḥ

12.113.13.2

तदा संकोचने यत्नम् अकरोद् भृशदुःखितः

tadā saṃkocane yatnam akarod bhṛśaduḥkhitaḥ

12.113.14

यावद् ऊर्ध्वम् अधश्चैव ग्रीवां संक्षिपते पशुः

yāvad ūrdhvam adhaścaiva grīvāṃ saṃkṣipate paśuḥ

12.113.14.2

तावत् तेन सदारेण जम्बुकेन स भक्षितः

tāvat tena sadāreṇa jambukena sa bhakṣitaḥ

12.113.15

स हत्वा भक्षयित्वा च जम्बुकोष्ट्रं ततस्तदा

sa hatvā bhakṣayitvā ca jambukoṣṭraṃ tatastadā

12.113.15.2

विगते वातवर्षे च निश्चक्राम गुहामुखात्

vigate vātavarṣe ca niścakrāma guhāmukhāt

12.113.16

एवं दुर्बुद्धिना प्राप्तम् उष्ट्रेण निधनं तदा

evaṃ durbuddhinā prāptam uṣṭreṇa nidhanaṃ tadā