12.105.31

अनर्हान् अपि चैवान्यान्मन्यते श्रीमतो जनान्

anarhān api caivānyānmanyate śrīmato janān

12.105.31.2

एतस्मात् कारणाद् एतद् दुःखं भूयो ऽनुवर्तते

etasmāt kāraṇād etad duḥkhaṃ bhūyo 'nuvartate

12.105.32

ईर्ष्यातिच्छेदसम्पन्ना राजन् पुरुषमानिनः

īrṣyāticchedasampannā rājan puruṣamāninaḥ

12.105.32.2

कच्चित् त्वं न तथा प्राज्ञ मत्सरी कोसलाधिप

kaccit tvaṃ na tathā prājña matsarī kosalādhipa

12.105.33

सहस्व श्रियम् अन्येषां यद्यपि त्वयि नास्ति सा

sahasva śriyam anyeṣāṃ yadyapi tvayi nāsti sā

12.105.33.2

अन्यत्रापि सतीं लक्ष्मीं कुशला भुञ्जते जनाः

anyatrāpi satīṃ lakṣmīṃ kuśalā bhuñjate janāḥ

12.105.33.3

अभिविष्यन्दते श्रीर् हि सत्यपि द्विषतो जनात्

abhiviṣyandate śrīr hi satyapi dviṣato janāt

12.105.34

श्रियं च पुत्रपौत्रं च मनुष्या धर्मचारिणः

śriyaṃ ca putrapautraṃ ca manuṣyā dharmacāriṇaḥ

12.105.34.2

त्यागधर्मविदो वीराः स्वयम् एव त्यजन्त्युत

tyāgadharmavido vīrāḥ svayam eva tyajantyuta

12.105.35

बहु संकसुकं दृष्ट्वा विवित्सासाधनेन च

bahu saṃkasukaṃ dṛṣṭvā vivitsāsādhanena ca

12.105.35.2

तथान्ये संत्यजन्त्येनं मत्वा परमदुर्लभम्

tathānye saṃtyajantyenaṃ matvā paramadurlabham

12.105.36

त्वं पुनः प्राज्ञरूपः सन् कृपणं परितप्यसे

tvaṃ punaḥ prājñarūpaḥ san kṛpaṇaṃ paritapyase

12.105.36.2

अकाम्यान् कामयानो ऽर्थान् पराचीनान् उपद्रुतान्

akāmyān kāmayāno 'rthān parācīnān upadrutān

12.105.37

तां बुद्धिम् उपजिज्ञासुस्त्वम् एवैनान् परित्यज

tāṃ buddhim upajijñāsustvam evainān parityaja

12.105.37.2

अनर्थांश्चार्थरूपेण अर्थांश्चानर्थरूपतः

anarthāṃścārtharūpeṇa arthāṃścānartharūpataḥ

12.105.38

अर्थायैव हि केषांचिद् धननाशो भवत्युत

arthāyaiva hi keṣāṃcid dhananāśo bhavatyuta

12.105.38.2

अनन्त्यं तं सुखं मत्वा श्रियम् अन्यः परीक्षते

anantyaṃ taṃ sukhaṃ matvā śriyam anyaḥ parīkṣate

12.105.39

रममाणः श्रिया कश्चिन्नान्यच्छ्रेयो ऽभिमन्यते

ramamāṇaḥ śriyā kaścinnānyacchreyo 'bhimanyate

12.105.39.2

तथा तस्येहमानस्य समारम्भो विनश्यति

tathā tasyehamānasya samārambho vinaśyati

12.105.40

कृच्छ्राल् लब्धम् अभिप्रेतं यदा कौसल्य नश्यति

kṛcchrāl labdham abhipretaṃ yadā kausalya naśyati