12.72.22.2

अन्त्यायाम् अप्यवस्थायां किमु स्फीतस्य भारत

antyāyām apyavasthāyāṃ kimu sphītasya bhārata

12.72.23

धनानि तेभ्यो दद्यास्त्वं यथाशक्ति यथार्हतः

dhanāni tebhyo dadyāstvaṃ yathāśakti yathārhataḥ

12.72.23.2

सान्त्वयन् परिरक्षंश्च स्वर्गम् आप्स्यसि दुर्जयम्

sāntvayan parirakṣaṃśca svargam āpsyasi durjayam

12.72.24

एवं धर्मेण वृत्तेन प्रजास्त्वं परिपालयन्

evaṃ dharmeṇa vṛttena prajāstvaṃ paripālayan

12.72.24.2

स्वन्तं पुण्यं यशोवन्तं प्राप्स्यसे कुरुनन्दन

svantaṃ puṇyaṃ yaśovantaṃ prāpsyase kurunandana

12.72.25

धर्मेण व्यवहारेण प्रजाः पालय पाण्डव

dharmeṇa vyavahāreṇa prajāḥ pālaya pāṇḍava

12.72.25.2

युधिष्ठिर तथा युक्तो नाधिबन्धेन योक्ष्यसे

yudhiṣṭhira tathā yukto nādhibandhena yokṣyase

12.72.26

एष एव परो धर्मो यद् राजा रक्षते प्रजाः

eṣa eva paro dharmo yad rājā rakṣate prajāḥ

12.72.26.2

भूतानां हि यथा धर्मे रक्षणं च परा दया

bhūtānāṃ hi yathā dharme rakṣaṇaṃ ca parā dayā

12.72.27

तस्माद् एवं परं धर्मं मन्यन्ते धर्मकोविदाः

tasmād evaṃ paraṃ dharmaṃ manyante dharmakovidāḥ

12.72.27.2

यद् राजा रक्षणे युक्तो भूतेषु कुरुते दयाम्

yad rājā rakṣaṇe yukto bhūteṣu kurute dayām

12.72.28

यद् अह्ना कुरुते पापम् अरक्षन् भयतः प्रजाः

yad ahnā kurute pāpam arakṣan bhayataḥ prajāḥ

12.72.28.2

राजा वर्षसहस्रेण तस्यान्तम् अधिगच्छति

rājā varṣasahasreṇa tasyāntam adhigacchati

12.72.29

यद् अह्ना कुरुते पुण्यं प्रजा धर्मेण पालयन्

yad ahnā kurute puṇyaṃ prajā dharmeṇa pālayan

12.72.29.2

दश वर्षसहस्राणि तस्य भुङ्क्ते फलं दिवि

daśa varṣasahasrāṇi tasya bhuṅkte phalaṃ divi

12.72.30

स्विष्टिः स्वधीतिः सुतपा लोकाञ् जयति यावतः

sviṣṭiḥ svadhītiḥ sutapā lokāñ jayati yāvataḥ

12.72.30.2

क्षणेन तान् अवाप्नोति प्रजा धर्मेण पालयन्

kṣaṇena tān avāpnoti prajā dharmeṇa pālayan

12.72.31

एवं धर्मं प्रयत्नेन कौन्तेय परिपालयन्

evaṃ dharmaṃ prayatnena kaunteya paripālayan

12.72.31.2

इह पुण्यफलं लब्ध्वा नाधिबन्धेन योक्ष्यसे

iha puṇyaphalaṃ labdhvā nādhibandhena yokṣyase

12.72.32

स्वर्गलोके च महतीं श्रियं प्राप्स्यसि पाण्डव

svargaloke ca mahatīṃ śriyaṃ prāpsyasi pāṇḍava