12.50.21

ऋते शांतनवाद् भीष्मात् त्रिषु लोकेषु पार्थिव

ṛte śāṃtanavād bhīṣmāt triṣu lokeṣu pārthiva

12.50.21.2

सत्यसंधान् महावीर्याच्छूराद् धर्मैकतत्परात्

satyasaṃdhān mahāvīryācchūrād dharmaikatatparāt

12.50.22

मृत्युम् आवार्य तरसा शरप्रस्तरशायिनः

mṛtyum āvārya tarasā śaraprastaraśāyinaḥ

12.50.22.2

निसर्गप्रभवं किंचिन्न च तातानुशुश्रुम

nisargaprabhavaṃ kiṃcinna ca tātānuśuśruma

12.50.23

सत्ये तपसि दाने च यज्ञाधिकरणे तथा

satye tapasi dāne ca yajñādhikaraṇe tathā

12.50.23.2

धनुर्वेदे च वेदे च नित्यं चैवान्ववेक्षणे

dhanurvede ca vede ca nityaṃ caivānvavekṣaṇe

12.50.24

अनृशंसं शुचिं दान्तं सर्वभूतहिते रतम्

anṛśaṃsaṃ śuciṃ dāntaṃ sarvabhūtahite ratam

12.50.24.2

महारथं त्वत्सदृशं न कंचिद् अनुशुश्रुम

mahārathaṃ tvatsadṛśaṃ na kaṃcid anuśuśruma

12.50.25

त्वं हि देवान् सगन्धर्वान् ससुरासुरराक्षसान्

tvaṃ hi devān sagandharvān sasurāsurarākṣasān

12.50.25.2

शक्त एकरथेनैव विजेतुं नात्र संशयः

śakta ekarathenaiva vijetuṃ nātra saṃśayaḥ

12.50.26

त्वं हि भीष्म महाबाहो वसूनां वासवोपमः

tvaṃ hi bhīṣma mahābāho vasūnāṃ vāsavopamaḥ

12.50.26.2

नित्यं विप्रैः समाख्यातो नवमो ऽनवमो गुणैः

nityaṃ vipraiḥ samākhyāto navamo 'navamo guṇaiḥ

12.50.27

अहं हि त्वाभिजानामि यस्त्वं पुरुषसत्तम

ahaṃ hi tvābhijānāmi yastvaṃ puruṣasattama

12.50.27.2

त्रिदशेष्वपि विख्यातः स्वशक्त्या सुमहाबलः

tridaśeṣvapi vikhyātaḥ svaśaktyā sumahābalaḥ

12.50.28

मनुष्येषु मनुष्येन्द्र न दृष्टो न च मे श्रुतः

manuṣyeṣu manuṣyendra na dṛṣṭo na ca me śrutaḥ

12.50.28.2

भवतो यो गुणैस्तुल्यः पृथिव्यां पुरुषः क्वचित्

bhavato yo guṇaistulyaḥ pṛthivyāṃ puruṣaḥ kvacit

12.50.29

त्वं हि सर्वैर् गुणै राजन् देवान् अप्यतिरिच्यसे

tvaṃ hi sarvair guṇai rājan devān apyatiricyase

12.50.29.2

तपसा हि भवाञ् शक्तः स्रष्टुं लोकांश्चराचरान्

tapasā hi bhavāñ śaktaḥ sraṣṭuṃ lokāṃścarācarān

12.50.30

तद् अस्य तप्यमानस्य ज्ञातीनां संक्षयेण वै

tad asya tapyamānasya jñātīnāṃ saṃkṣayeṇa vai

12.50.30.2

ज्येष्ठस्य पाण्डुपुत्रस्य शोकं भीष्म व्यपानुद

jyeṣṭhasya pāṇḍuputrasya śokaṃ bhīṣma vyapānuda