12.50.11

तपोवृद्धिं ततः पृष्ट्वा गाङ्गेयं यदुकौरवाः

tapovṛddhiṃ tataḥ pṛṣṭvā gāṅgeyaṃ yadukauravāḥ

12.50.11.2

परिवार्य ततः सर्वे निषेदुः पुरुषर्षभाः

parivārya tataḥ sarve niṣeduḥ puruṣarṣabhāḥ

12.50.12

ततो निशम्य गाङ्गेयं शाम्यमानम् इवानलम्

tato niśamya gāṅgeyaṃ śāmyamānam ivānalam

12.50.12.2

किंचिद् दीनमना भीष्मम् इति होवाच केशवः

kiṃcid dīnamanā bhīṣmam iti hovāca keśavaḥ

12.50.13

कच्चिज्ज्ञानानि ते राजन् प्रसन्नानि यथा पुरा

kaccijjñānāni te rājan prasannāni yathā purā

12.50.13.2

कच्चिद् अव्याकुला चैव बुद्धिस्ते वदतां वर

kaccid avyākulā caiva buddhiste vadatāṃ vara

12.50.14

शराभिघातदुःखात् ते कच्चिद् गात्रं न दूयते

śarābhighātaduḥkhāt te kaccid gātraṃ na dūyate

12.50.14.2

मानसाद् अपि दुःखाद्धि शारीरं बलवत्तरम्

mānasād api duḥkhāddhi śārīraṃ balavattaram

12.50.15

वरदानात् पितुः कामं छन्दमृत्युर् असि प्रभो

varadānāt pituḥ kāmaṃ chandamṛtyur asi prabho

12.50.15.2

शंतनोर् धर्मशीलस्य न त्वेतच्छमकारणम्

śaṃtanor dharmaśīlasya na tvetacchamakāraṇam

12.50.16

सुसूक्ष्मो ऽपीह देहे वै शल्यो जनयते रुजम्

susūkṣmo 'pīha dehe vai śalyo janayate rujam

12.50.16.2

किं पुनः शरसंघातैश्चितस्य तव भारत

kiṃ punaḥ śarasaṃghātaiścitasya tava bhārata

12.50.17

कामं नैतत् तवाख्येयं प्राणिनां प्रभवाप्ययौ

kāmaṃ naitat tavākhyeyaṃ prāṇināṃ prabhavāpyayau

12.50.17.2

भवान् ह्युपदिशेच्छ्रेयो देवानाम् अपि भारत

bhavān hyupadiśecchreyo devānām api bhārata

12.50.18

यद्धि भूतं भविष्यच्च भवच्च पुरुषर्षभ

yaddhi bhūtaṃ bhaviṣyacca bhavacca puruṣarṣabha

12.50.18.2

सर्वं तज्ज्ञानवृद्धस्य तव पाणाविवाहितम्

sarvaṃ tajjñānavṛddhasya tava pāṇāvivāhitam

12.50.19

संसारश्चैव भूतानां धर्मस्य च फलोदयः

saṃsāraścaiva bhūtānāṃ dharmasya ca phalodayaḥ

12.50.19.2

विदितस्ते महाप्राज्ञ त्वं हि ब्रह्ममयो निधिः

viditaste mahāprājña tvaṃ hi brahmamayo nidhiḥ

12.50.20

त्वां हि राज्ये स्थितं स्फीते समग्राङ्गम् अरोगिणम्

tvāṃ hi rājye sthitaṃ sphīte samagrāṅgam arogiṇam

12.50.20.2

स्त्रीसहस्रैः परिवृतं पश्यामीहोर्ध्वरेतसम्

strīsahasraiḥ parivṛtaṃ paśyāmīhordhvaretasam