12.34.18.2

हन्तव्यास्ते दुरात्मानो देवैर् दैत्या इवोल्बणाः

hantavyāste durātmāno devair daityā ivolbaṇāḥ

12.34.19

एकं हत्वा यदि कुले शिष्टानां स्याद् अनामयम्

ekaṃ hatvā yadi kule śiṣṭānāṃ syād anāmayam

12.34.19.2

कुलं हत्वाथ राष्ट्रं वा न तद् वृत्तोपघातकम्

kulaṃ hatvātha rāṣṭraṃ vā na tad vṛttopaghātakam

12.34.20

अधर्मरूपो धर्मो हि कश्चिद् अस्ति नराधिप

adharmarūpo dharmo hi kaścid asti narādhipa

12.34.20.2

धर्मश्चाधर्मरूपो ऽस्ति तच्च ज्ञेयं विपश्चिता

dharmaścādharmarūpo 'sti tacca jñeyaṃ vipaścitā

12.34.21

तस्मात् संस्तम्भयात्मानं श्रुतवान् असि पाण्डव

tasmāt saṃstambhayātmānaṃ śrutavān asi pāṇḍava

12.34.21.2

देवैः पूर्वगतं मार्गम् अनुयातो ऽसि भारत

devaiḥ pūrvagataṃ mārgam anuyāto 'si bhārata

12.34.22

न हीदृशा गमिष्यन्ति नरकं पाण्डवर्षभ

na hīdṛśā gamiṣyanti narakaṃ pāṇḍavarṣabha

12.34.22.2

भ्रातॄन् आश्वासयैतांस्त्वं सुहृदश्च परंतप

bhrātṝn āśvāsayaitāṃstvaṃ suhṛdaśca paraṃtapa

12.34.23

यो हि पापसमारम्भे कार्ये तद्भावभावितः

yo hi pāpasamārambhe kārye tadbhāvabhāvitaḥ

12.34.23.2

कुर्वन्न् अपि तथैव स्यात् कृत्वा च निरपत्रपः

kurvann api tathaiva syāt kṛtvā ca nirapatrapaḥ

12.34.24

तस्मिंस्तत् कलुषं सर्वं समाप्तम् इति शब्दितम्

tasmiṃstat kaluṣaṃ sarvaṃ samāptam iti śabditam

12.34.24.2

प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति ह्रासो वा पापकर्मणः

prāyaścittaṃ na tasyāsti hrāso vā pāpakarmaṇaḥ

12.34.25

त्वं तु शुक्लाभिजातीयः परदोषेण कारितः

tvaṃ tu śuklābhijātīyaḥ paradoṣeṇa kāritaḥ

12.34.25.2

अनिच्छमानः कर्मेदं कृत्वा च परितप्यसे

anicchamānaḥ karmedaṃ kṛtvā ca paritapyase

12.34.26

अश्वमेधो महायज्ञः प्रायश्चित्तम् उदाहृतम्

aśvamedho mahāyajñaḥ prāyaścittam udāhṛtam

12.34.26.2

तम् आहर महाराज विपाप्मैवं भविष्यसि

tam āhara mahārāja vipāpmaivaṃ bhaviṣyasi

12.34.27

मरुद्भिः सह जित्वारीन् मघवान् पाकशासनः

marudbhiḥ saha jitvārīn maghavān pākaśāsanaḥ

12.34.27.2

एकैकं क्रतुम् आहृत्य शतकृत्वः शतक्रतुः

ekaikaṃ kratum āhṛtya śatakṛtvaḥ śatakratuḥ

12.34.28

पूतपाप्मा जितस्वर्गो लोकान् प्राप्य सुखोदयान्

pūtapāpmā jitasvargo lokān prāpya sukhodayān