Dharmalib

7261–7280 of 56499 verses

12.32.15.2

प्राप्नुयाद् इति तस्माच्च ईश्वरे तन्निवेशय

prāpnuyād iti tasmācca īśvare tanniveśaya

12.32.16

अथवा पुरुषः कर्ता कर्मणोः शुभपापयोः

athavā puruṣaḥ kartā karmaṇoḥ śubhapāpayoḥ

12.32.16.2

न परं विद्यते तस्माद् एवम् अन्यच्छुभं कुरु

na paraṃ vidyate tasmād evam anyacchubhaṃ kuru

12.32.17

न हि कश्चित् क्वचिद् राजन् दिष्टात् प्रतिनिवर्तते

na hi kaścit kvacid rājan diṣṭāt pratinivartate

12.32.17.2

दण्डशस्त्रकृतं पापं पुरुषे तन्न विद्यते

daṇḍaśastrakṛtaṃ pāpaṃ puruṣe tanna vidyate

12.32.18

यदि वा मन्यसे राजन् हठे लोकं प्रतिष्ठितम्

yadi vā manyase rājan haṭhe lokaṃ pratiṣṭhitam

12.32.18.2

एवम् अप्यशुभं कर्म न भूतं न भविष्यति

evam apyaśubhaṃ karma na bhūtaṃ na bhaviṣyati

12.32.19

अथाभिपत्तिर् लोकस्य कर्तव्या शुभपापयोः

athābhipattir lokasya kartavyā śubhapāpayoḥ

12.32.19.2

अभिपन्नतमं लोके राज्ञाम् उद्यतदण्डनम्

abhipannatamaṃ loke rājñām udyatadaṇḍanam

12.32.20

अथापि लोके कर्माणि समावर्तन्त भारत

athāpi loke karmāṇi samāvartanta bhārata

12.32.20.2

शुभाशुभफलं चेमे प्राप्नुवन्तीति मे मतिः

śubhāśubhaphalaṃ ceme prāpnuvantīti me matiḥ

12.32.21

एवं सत्यं शुभादेशं कर्मणस्तत् फलं ध्रुवम्

evaṃ satyaṃ śubhādeśaṃ karmaṇastat phalaṃ dhruvam

12.32.21.2

त्यज तद् राजशार्दूल मैवं शोके मनः कृथाः

tyaja tad rājaśārdūla maivaṃ śoke manaḥ kṛthāḥ

12.32.22

स्वधर्मे वर्तमानस्य सापवादे ऽपि भारत

svadharme vartamānasya sāpavāde 'pi bhārata

12.32.22.2

एवम् आत्मपरित्यागस्तव राजन्न शोभनः

evam ātmaparityāgastava rājanna śobhanaḥ

12.32.23

विहितानीह कौन्तेय प्रायश्चित्तानि कर्मिणाम्

vihitānīha kaunteya prāyaścittāni karmiṇām

12.32.23.2

शरीरवांस्तानि कुर्याद् अशरीरः पराभवेत्

śarīravāṃstāni kuryād aśarīraḥ parābhavet

12.32.24

तद् राजञ् जीवमानस्त्वं प्रायश्चित्तं चरिष्यसि

tad rājañ jīvamānastvaṃ prāyaścittaṃ cariṣyasi

12.32.24.2

प्रायश्चित्तम् अकृत्वा तु प्रेत्य तप्तासि भारत

prāyaścittam akṛtvā tu pretya taptāsi bhārata

12.33.1

युधिष्ठिर उवाच

yudhiṣṭhira uvāca