Dharmalib

7201–7220 of 56499 verses

12.31.35

धात्र्यास्तु निनदं श्रुत्वा रुदत्याः परमार्तवत्

dhātryāstu ninadaṃ śrutvā rudatyāḥ paramārtavat

12.31.35.2

अभ्यधावत तं देशं स्वयम् एव महीपतिः

abhyadhāvata taṃ deśaṃ svayam eva mahīpatiḥ

12.31.36

स ददर्श गतासुं तं शयानं पीतशोणितम्

sa dadarśa gatāsuṃ taṃ śayānaṃ pītaśoṇitam

12.31.36.2

कुमारं विगतानन्दं निशाकरम् इव च्युतम्

kumāraṃ vigatānandaṃ niśākaram iva cyutam

12.31.37

स तम् उत्सङ्गम् आरोप्य परिपीडितवक्षसम्

sa tam utsaṅgam āropya paripīḍitavakṣasam

12.31.37.2

पुत्रं रुधिरसंसिक्तं पर्यदेवयद् आतुरः

putraṃ rudhirasaṃsiktaṃ paryadevayad āturaḥ

12.31.38

ततस्ता मातरस्तस्य रुदन्त्यः शोककर्शिताः

tatastā mātarastasya rudantyaḥ śokakarśitāḥ

12.31.38.2

अभ्यधावन्त तं देशं यत्र राजा स सृञ्जयः

abhyadhāvanta taṃ deśaṃ yatra rājā sa sṛñjayaḥ

12.31.39

ततः स राजा सस्मार माम् अन्तर्गतमानसः

tataḥ sa rājā sasmāra mām antargatamānasaḥ

12.31.39.2

तच्चाहं चिन्तितं ज्ञात्वा गतवांस्तस्य दर्शनम्

taccāhaṃ cintitaṃ jñātvā gatavāṃstasya darśanam

12.31.40

स मयैतानि वाक्यानि श्रावितः शोकलालसः

sa mayaitāni vākyāni śrāvitaḥ śokalālasaḥ

12.31.40.2

यानि ते यदुवीरेण कथितानि महीपते

yāni te yaduvīreṇa kathitāni mahīpate

12.31.41

संजीवितश्चापि मया वासवानुमते तदा

saṃjīvitaścāpi mayā vāsavānumate tadā

12.31.41.2

भवितव्यं तथा तच्च न तच्छक्यम् अतो ऽन्यथा

bhavitavyaṃ tathā tacca na tacchakyam ato 'nyathā

12.31.42

अत ऊर्ध्वं कुमारः स स्वर्णष्ठीवी महायशाः

ata ūrdhvaṃ kumāraḥ sa svarṇaṣṭhīvī mahāyaśāḥ

12.31.42.2

चित्तं प्रसादयामास पितुर् मातुश्च वीर्यवान्

cittaṃ prasādayāmāsa pitur mātuśca vīryavān

12.31.43

कारयामास राज्यं स पितरि स्वर्गते विभुः

kārayāmāsa rājyaṃ sa pitari svargate vibhuḥ

12.31.43.2

वर्षाणाम् एकशतवत् सहस्रं भीमविक्रमः

varṣāṇām ekaśatavat sahasraṃ bhīmavikramaḥ

12.31.44

तत इष्ट्वा महायज्ञैर् बहुभिर् भूरिदक्षिणैः

tata iṣṭvā mahāyajñair bahubhir bhūridakṣiṇaiḥ

12.31.44.2

तर्पयामास देवांश्च पितॄंश्चैव महाद्युतिः

tarpayāmāsa devāṃśca pitṝṃścaiva mahādyutiḥ