Dharmalib

7161–7180 of 56499 verses

12.31.16

पर्वत उवाच

parvata uvāca

12.31.16.2

भविष्यत्येष ते कामो न त्वायुष्मान् भविष्यति

bhaviṣyatyeṣa te kāmo na tvāyuṣmān bhaviṣyati

12.31.16.3

देवराजाभिभूत्यर्थं संकल्पो ह्येष ते हृदि

devarājābhibhūtyarthaṃ saṃkalpo hyeṣa te hṛdi

12.31.17

सुवर्णष्ठीवनाच्चैव स्वर्णष्ठीवी भविष्यति

suvarṇaṣṭhīvanāccaiva svarṇaṣṭhīvī bhaviṣyati

12.31.17.2

रक्ष्यश्च देवराजात् स देवराजसमद्युतिः

rakṣyaśca devarājāt sa devarājasamadyutiḥ

12.31.18

नारद उवाच

nārada uvāca

12.31.18.2

तच्छ्रुत्वा सृञ्जयो वाक्यं पर्वतस्य महात्मनः

tacchrutvā sṛñjayo vākyaṃ parvatasya mahātmanaḥ

12.31.18.3

प्रसादयामास तदा नैतद् एवं भवेद् इति

prasādayāmāsa tadā naitad evaṃ bhaved iti

12.31.19

आयुष्मान्मे भवेत् पुत्रो भवतस्तपसा मुने

āyuṣmānme bhavet putro bhavatastapasā mune

12.31.19.2

न च तं पर्वतः किंचिद् उवाचेन्द्रव्यपेक्षया

na ca taṃ parvataḥ kiṃcid uvācendravyapekṣayā

12.31.20

तम् अहं नृपतिं दीनम् अब्रुवं पुनर् एव तु

tam ahaṃ nṛpatiṃ dīnam abruvaṃ punar eva tu

12.31.20.2

स्मर्तव्यो ऽहं महाराज दर्शयिष्यामि ते स्मृतः

smartavyo 'haṃ mahārāja darśayiṣyāmi te smṛtaḥ

12.31.21

अहं ते दयितं पुत्रं प्रेतराजवशं गतम्

ahaṃ te dayitaṃ putraṃ pretarājavaśaṃ gatam

12.31.21.2

पुनर् दास्यामि तद् रूपं मा शुचः पृथिवीपते

punar dāsyāmi tad rūpaṃ mā śucaḥ pṛthivīpate

12.31.22

एवम् उक्त्वा तु नृपतिं प्रयातौ स्वो यथेप्सितम्

evam uktvā tu nṛpatiṃ prayātau svo yathepsitam

12.31.22.2

सृञ्जयश्च यथाकामं प्रविवेश स्वमन्दिरम्

sṛñjayaśca yathākāmaṃ praviveśa svamandiram

12.31.23

सृञ्जयस्याथ राजर्षेः कस्मिंश्चित् कालपर्यये

sṛñjayasyātha rājarṣeḥ kasmiṃścit kālaparyaye

12.31.23.2

जज्ञे पुत्रो महावीर्यस्तेजसा प्रज्वलन्न् इव

jajñe putro mahāvīryastejasā prajvalann iva

12.31.24

ववृधे स यथाकालं सरसीव महोत्पलम्

vavṛdhe sa yathākālaṃ sarasīva mahotpalam

12.31.24.2

बभूव काञ्चनष्ठीवी यथार्थं नाम तस्य तत्

babhūva kāñcanaṣṭhīvī yathārthaṃ nāma tasya tat